Turabi Küçük

1780255200

Türkiye’nin En Büyük Meselesi: Üretimden Uzaklaşmak

Bir Ülkenin Gücü Üretimidir

Türkiye uzun yıllardır ekonomik, sosyal ve kültürel açıdan zorlu bir süreçten geçiyor. Yaşanan sorunların temelinde ise üretimden uzaklaşan bir ekonomi modeli yatıyor. Tarımda, hayvancılıkta, sanayide ve birçok stratejik alanda yaşanan gerileme artık günlük hayatın her alanında hissediliyor.

Bir zamanlar kendi kendine yetebilen ülkeler arasında gösterilen Türkiye, bugün birçok temel üründe dışa bağımlı hale gelmiş durumda. Tarlalar boş kalıyor, üretici maliyetler altında eziliyor, hayvancılık yapan işletmeler birer birer kapanıyor. Üretimin azalması ise doğal olarak fiyatların yükselmesine, yoksulluğun artmasına ve toplumsal refahın düşmesine neden oluyor.

Meydanlardaki Kalabalıkların Mesajı

Bugün meydanlarda sadece belirli bir siyasi görüşe sahip insanlar bulunmuyor. Toplumun farklı kesimlerinden vatandaşlar, yaşadıkları ekonomik sıkıntıları, gelecek kaygılarını ve adalet beklentilerini dile getirmek için bir araya geliyor.

Bu durum yalnızca siyasi bir tercih olarak değerlendirilmemeli. Çünkü insanların temel talebi daha iyi yaşam koşulları, güvenli bir gelecek ve umut dolu bir yarındır. Vatandaşın sesi dikkatle dinlenmediğinde, sorunlar daha da büyüyor ve toplumsal huzursuzluk derinleşiyor.

Gençlerin Kaybolan Umudu

Bir ülkenin geleceği gençleridir. Ancak bugün Türkiye'de birçok genç kendisini geleceğe dair belirsizlik içinde hissediyor. Eğitimini tamamlayan gençler iş bulmakta zorlanıyor, meslek sahibi olanlar ise emeklerinin karşılığını alamadıklarını düşünüyor.

Bu nedenle binlerce genç yurt dışında yaşam kurmanın yollarını arıyor. Daha da üzücü olan ise bazı gençlerin umutsuzluk nedeniyle yanlış çevrelere yönelmesi, suç örgütlerinin veya mafyatik yapıların etkisine girmesi. Oysa gençlerin enerjisi ve yeteneği üretime, bilime, teknolojiye ve kalkınmaya yönlendirilmelidir.

Çözüm Bellidir: Planlı Kalkınma ve Üretim

Aslında çözüm bilinmeyen bir yerde değildir. Tarih boyunca kalkınmayı başaran ülkelerin ortak noktası üretimi destekleyen, eğitimi güçlendiren ve genç nüfusu ülkenin merkezine koyan politikalar uygulamalarıdır.

Tarım yeniden stratejik sektör haline getirilmeli, üretici korunmalı, hayvancılık desteklenmeli, sanayi yüksek katma değerli üretime yönlendirilmelidir. Eğitim sistemi gençleri hayata hazırlayan bir yapıya kavuşturulmalı, liyakat ve fırsat eşitliği esas alınmalıdır.

Kalkınmanın yolu tüketimden değil üretimden, ithalattan değil yerli üretimden, günü kurtarmaktan değil uzun vadeli planlamadan geçmektedir.