Taceddin Akbaş

ÇOCUKLAR DA VELÎLERİ DE SİZİ HİÇ UNUTMAYACAK BDH’NİN SEVGİLİ DOKTORU VE ESKİ(MEZ) BAŞHEKİMİ

Taceddin Akbaş'ın 'ÇOCUKLAR DA VELÎLERİ DE SİZİ HİÇ UNUTMAYACAK BDH’NİN SEVGİLİ DOKTORU VE ESKİ(MEZ) BAŞHEKİMİ' adlı köşe yazısı

Bugünkü konum, sevgi ve saygıdeğer konuğum Burdur’un eski Tüccar Terzilerinden biri olan İsmail Özekinci Ağabeyimizin sevgili Kızı; Burdur Devlet Hastanemizin Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları Uzmanı ve eski(mez) Başhekimlerinden biri olan Dr. Ferunde Demir Özekinci Hanımefendi olacak.

Biz, Doktor Hanımı Burdur Merkez de ikâmet eden Oğlumuz Yusuf’un oğulları ve bizim de birbirinden tatlı torunlarımız Muhammed Sertaç ile küçük Kardeşi Ertuğrul’un ‘çocuk hastalıkları’ esnasında yaptığı titiz muayene, yerinde teşhis ve tedavi ile birlikte Hastane de gösterdiği yakın ilgi alâka, güler yüzü ve tatlı dili ile tanıdık, dolayısıyla da sevip-saydık… O nedenle, Kendisinin Burdur’dan ayrılacak olmasına üzüldük ama hasta olsun olmasın Antalya/Kepez’de ve çevresinde yaşayan çocukların da Ferunde Hanım gibi mesleğinde uzman, yaklaşımında sevecen ve insana güven veren doktorlara ihtiyacı olduğunu düşünerek teselli bulduk. Çünkü Doktor Hanım bundan sonra Kepez Devlet Hastanesi’nde görev yapacak ve Kepezli çocukların önce doktoru, gerektiğinde de teyzesi veya ablası olacak…

Doktor Hanımı ben torunlarımızın muayeneleri ile ‘hastalıklarının tedavileri’ sırasında ve Başhekimliği esnasında tanıdım… Çocuk hastalarına gösterdiği ilginin alâkanın bir benzerini hasta çocukların annelerine babalarına ve diğer yakınlarına da gösterdiğini gördüm, duydum ve öğrendim… Dolayısıyla da Kendisiyle olduğu gibi, çocuk doktorluğunun yanı sıra Başhekimliğini yürüttüğü Burdur Devlet Hastanesi (BDH) ile daha yakından ilgilendim… Ve benim ilgimi karşılıksız bırakmayan Doktor Hanım, Hastane’nin bir NST cihazına, yani hanımların gebeliklerinden belli bir süre sonra anne karnındaki bebekten haber vermeye, kalp atışlarını kontrol etmeye yarayan bir cihaza ihtiyacını olduğunu söyledi… Ben de, bana Burdur Devlet Hastanesi’nde bir odanın tefrişini yapmayı düşünen bir ablamıza (Muazzez Şahin’e) gittim ve kendisine, “Abla! Sen Hastanede bir odayı tefriş etmek istiyordun ama ben Hastane Başhekimi Ferunde Hanım’la görüştüm, Doktor hanım bana Hastane’nin önemli bir cihaza ihtiyacı olduğunu, ‘’O teyze bir odayı tefriş etmek için harcayacağı parayı biraz artırıp NST cihazı almamıza yardımcı olabilir mi acaba?’’ diye soruyor dedim ve Kendisine, Hastaneye böylesine önemli, hattâ hayâtî bir cihazı kazandırmak, oda tefriş etmekten çok daha yararlı ve hayırlı bir şey olur! O nedenle bütçeni biraz zorlayıp Hastanemize söz konusu cihazı alamaz mısın? Gerekirse ben başka dostlardan da takviye yardım alabilir ve Hastanemize o önemli cihazın alınmasına yardımcı olabilirim…’ demiştim. Muazzez Abla da benim o konuşmamdan etkilenmiş ve NTS Cihazının alınması yönünde karar vermişti. Ve Başhekim Hanım ilgili firma ile görüşmüş ve o cihazı getirtmiş, Muazzez Ablamız da bütçesini biraz zorlasa da Burdur Devlet Hastanesine hayâtî öneme hâiz bir cihaz kazandırmıştı!

Ancak tam o gün de Hekim Hanım’ın Başhekimliği bırakacağını öğrenmiş ve kendisine ‘bırakma sebebini’ sormuştum… O da bana ‘idarecilik nedeniyle hem kendi çocuklarıma, hem de hasta çocuklarıma yeterli vakti ayıramıyor ve onlara gerekli ilgiyi gösteremiyorum… Başka bir nedeni yok!’ demiş, dolayısıyla da beni biraz rahatlatmıştı.

HER MESLEĞİN, ‘HER KURUM ve KURULUŞUN BİR ‘‘EN’’İ OLDUĞU GİBİ, ‘BURDUR DEVLET HASTANESİ’NİN ‘‘EN İYİ’ HEKİM ve BAŞHEKİMLERİNDEN BİRİ FERUNDE HANIM İDİ

Uzman olsun veya olmasın bir hekim olmak kolay olmadığı gibi, başhekim olmak da kolay bir şey olmasa gerek… Hele hele Burdur Devlet Hastanesi gibi eski ve fizîkî yapısı günümüz hastane şartlarına uygun olmayan bir yapıya sahip bir Hastanede Başhekimlik yapmak çok daha zor olmalı idi… Ancak, Hekim Hanım’ın Başhekimliği bırakma nedeni sıradan bir neden değil, çok yerinde bir neden olduğu için saygıyla karşıladım…

Her neyse; ara başlığımda da dikkât çekmeye çalıştığım gibi, her kurum ve kuruluşun, meselâ gazetecilerin ve köşe yazarlarının bir ‘EN’leri olduğu veya olacağı gibi, hastanelerinde, hekim ve başhekimlerinde bir ‘EN’leri vardır… Ve uzun süredir Burdur Devlet Hastanesi’nde Çocuk Doktorluğu, bir süre de Hastane Başhekimliği yapan Dr. Ferunda Demir Özekinci de mesleğinde gösterdiği yüksek performansı, özverisi ve hasta olsun olmasın çocuklara ve yakınlarına gösterdiği yakın ilgi, alâka, güler yüzü ve tatlı dili nedeniyle mesai arkadaşlarının kankası, muayene ettiği, artı tedavi yaptığı çocukların doktoru, kimi zaman ablası, kimi zaman da teyzesi, ebeveynlerin de hanımefendisi olmuş bir hekim hanımdı. Yani polikliniğe gelen hasta çocukları önce güler yüzü, tatlı dili ve sempatik yaklaşımıyla, sonra da meslekî bilgisi, engin tecrübesi, kapsamlı muayenesi, detaylı incelemesi ve özgüvenli duruşuyla muayene eden Doktor Hanım; Burdur Devlet Hastanesi için bir kayıp olmakla birlikte komşu İlimiz Antalya/Kepez Hastanesi için bir kazanımdır… O nedenle ben Doktor Hanım’a ‘gidin selâmetle, varın saadetle!’ diyor, herkese ‘EN’li saygılar sunuyorum.

TAKDİR YÜZÜNDEN KAYBETTİĞİN ŞEYLER
MUHAKKAK SENDEN BELÂYI GİDERİR.
BUNU BÖYLE BİL!
Mesnevî
DÜZENLİ OLARAK ÖDÜLLENDİR, BIKIP
USANMADAN TAKDİR ET…
Robin Sharma
BAŞKALARININ İYİ TARAFLARINI BULUP TAKDİR ETME
ALIŞKANLIĞI, İNSANIN RUHUNU ZENGİNLEŞTİRİR…
C.W Hall
HEKİM; HÂKİM OLURSA HEKİMDİR!
R. Necdet Evrimer
İYİ BİR HEKİM DE DÖRT NİTELİK VARDIR. BUNLAR
NEZÂKETLE DİNLEMEK, AKILLICA KONUŞMAK,
DİKKÂTLİCE DÜŞÜNMEK VE TARAFSIZCA KARAR VERMEKTİR!
Sokrates