Ramazan Canural

Kırmızı et yüzümüzü hep kızartacak mı?

Ramazan Canural'ın 'Kırmızı et yüzümüzü hep kızartacak mı?' adlı köşe yazısı...

KIRMIZI ET YÜZÜMÜZÜ HEP KIZARTACAK MI?

Bir markete veye alışveriş merkezine girince ilk yaptığım iş orada satılan temel ihtiyaç maddelerinin fiyatlarına bir göz atmak oluyor.

Ekmek fiyatları genelde her yerde sabit. Tavuk ve balık fiyatları, iniş çıkışlar olsa da orta gelir seviyesindekiler için alınabilecek düzeyde. Tabii İstanbul Etiler ya da Kadıköy- Moda Balıkçısından almayacaksın.

Unutmadan şuraya bir not düşeyim: Biz millet olarak hükümet yanlıları ve hükümet karşıtları olarak ikiye bölündüğümüz için piyasa ile ilgili objektif ve tarafsız bir yazı yazmak bile çoğu zaman bir eleştiriyi beraberinde getiriyor. “Amacın hükümete toz kondurmamak mı?”

Kesinlikle öyle bir niyetim yok. Hükümetin eleştirilecek yönlerini eleştirelim ama her şeyini de ölçüsüzce eleştirir durursak inandırıcılığımızı kaybederiz.

Hemen esas konuya gelelim:

Efendim bu haftaki mevzumuz ülkedeki kırmızı et fiyatlarındaki “ ulaşılamaz yükseklik.” Ne emekli maaşı ne de asgari ücretli maaşı, artık kırmızı et alımına izin vermiyor. Haa bana sorarsanız eksik olsun kırmızı et, derim. Hem ateş pahası, hem de sağlığa olan faydası, beyaz et kadar değil. Hatta ölçüsüz tüketilirse besin maddesi yerine bir zehire de dönüşebiliyor. Sonra da gelsin kolesterolller, damar sertlikleri, hipertansiyonlar, koroner yetmezlikleri, kalp krizleri… Allah korusun!

Neyse, tabii biz pozitif bilimi savunan biri olarak, normal tüketenler için, onun da bir ihtiyaç olduğunu belirtmek zorundayız.

Peki bu fiyatlar ne olacak?

İşte orada duralım…

Ülkede yeterli kırmızı et üretimi yok ki fiyatlar normal olsun!

İşte hayvancılıkta başarı sağlamış iki ülke ile Türkiye rakamlarının kıyaslaması:

Ülke Nüfus B.baş hayvan –K.et fiy.(kg)

Türkiye- 85 milyon -16 milyon- 19.1 Dolar

Brezilya- 212 milyon-214 milyon- 6.8 Dolar

Uruguay-3.5 milyon-11.5 milyon- 9.2 Dolar

Bu tablodan şunu anlıyoruz: 1 Brezilya vatandaşı 1 büyükbaş hayvan, 1 Uruguay vatandaşı 3 büyükbaş hayvan yetiştirirken, Türk vatandaşı olan ben 0.2 büyükbaş hayvan yetiştiriyorum.

Brezilyalı, kişi başına, benim 5 katım, Uruguaylı 15 katım kadar hayvan yetiştiriyor. Yani bizdeki üretim çok acınası!

Buradan şu sonucu çıkarıyorum:

Ya bizim hükümet dışardan canlı hayvan ithal ederek açığı kapatıyor, ya da üretim bizde çok düşük olduğu halde, fiyatlar yüzünden talep çok düştüğü için bizim fiyatlarla Brezilya ve Uruguay arasında bir uçurum ortaya çıkmıyor.

Aynı araştırmaya göre kırmızı ette dünya fiyat ortalaması kilo başına 14 Dolar.(USD)

SONUÇ:

Bizdeki kırmızı et fiyatlarının dünya ortalamasına doğru düşmesi için daha çoooook çalışmamız gerekiyor. Boş boş oturup şunu bunu eleştirmek işin en kolay yanı.

Önce biz üzerimize düşeni yapıyor muyuz?

Tabii hükümet de üzerine düşenleri yapmalı.

Ne bunlar?

1-Yem fiyatları çok yüksek. Bu yem fiyatları da tam bir bela! Çünkü uluslararası bir sorun. Yani hükümetlerin boyunu da aşıyor. Ama madem hükümetsin buna da bir çözüm bulmalısın.

Mesela Avrupa’da tarım alanlarının %8 i yonca, korunga, yulaf, silaj vb. gibi yemlik bitkilere ayrılmak zorunda. Bizde devlet tarafından konulmuş böyle bir kriter yok.

2- Hayvancılık yapanlara sıfır faizle, uzun vadede geri ödemeli krediler veriliyor olması güzel bir şey. Mümkünse bu daha da artırılmalı. Ha tam yeri gelmişken… Avrupa Birliği (TKDK) hibeleri tamamen belli bir kapasitenin üstüne çıkmış varlıklı kesime hitap ediyor. Dar gelirli bu noktada da yaya kalmış.

3- İşsiz gezen gençlerimizi hayvancılık konusuna yöneltmek için daha teşvik edici önlemler almalıyız. Bu konudaki farkındalığı ve eğitimi artırmalıyız. Her şeyin başı sağlık denir ama, eğitim de sağlık kadar önemli.

4-Son yıllarda konuştuğum hayvancılık işiyle uğraşan dostlarımızın ifadesi aşağı- yukarı şöyle:

“Şu anda hayvancılık eskiye oranla daha cazip ve kazançlı. Yeter ki bu işe ciddi olarak sarılalım.”

İnşallah öyledir. Bu sorunları bizzat yaşayanların görüşleri önemli.

Çünkü biz, son yıllarda ne çekiyorsak “bilgi sahibi olmadan fikir sahibi olma” yüzünden çekiyoruz.

Not: Bu yazıda küçük baş hayvancılık konu dışı bırakıldı. Çünkü onu da ele almış olsak yazı çok uzayacaktı.