Taceddin Akbaş

Mevlana (Şeb-i Arus Haftası) ve Bu haftanın düşündürdükleri

Taceddin Akbaş'ın 'Mevlana (Şeb-i Arus Haftası) ve Bu haftanın düşündürdükleri' adlı köşe yazısı

Hemen herkesin bileceği, bilmesi gerektiği gibi, Türkiye’de her 7-17 Aralık tarihleri arası “Mevlânâ Haftası” olarak kutlanıyor. Ve bu yılki kutlamalar da her zaman olduğu gibi bu yılda uluslararası düzeyde ve Âlim’in vefat ettiği Konya Kültür Merkezi Semâ Salonu’nda başladı, diğer etkinliklerle devam ediyor olacak… O nedenle ben daha yazımın başında bu Haftanın hayırlı uğurlu olmasını, ayrıca Hazret’in bizlere şefaatçi olmasını diliyor, şimdide Hz. Mevlânâ ve Mevlânâ Haftası veya yaygın olarak bilinen deyimi ya da ismiyle “749. Şeb-i Arûs Haftası” hakkındaki görüş ve düşüncelerime geçmek istiyorum:

Şöyle ki; Müslüman Türk Âleminin öncü, büyük Âlimlerinden ve hoşgörü âbidelerinden biri olan Mevlânâ Celâleddin-i Rûmî Hazretleri’nin vefat ettiği yılı baz alınarak ‘Şeb-i Arûs’, yani “Düğün Gecesi” ve “Cenab-ı Hakk’a Vuslat” Yaratan’a kavuşma “Düğün Günü-Gecesi” olarak bilinir! Ki, bu konuda konuşan Hz. Mevlânâ, “Herkes ayrılıktan söz ediyor, bense vuslattan!” der. Çünkü Mevlânâ ölümü kişinin aslına dönüşü, kaynağının İlâhî bir cevher olması nedeniyle Allah’a (c.c) dönüş olarak yorumlar…

İnanlar kendilerinin veya sevdiklerinin doğum günlerini şaşalı bir şekilde kutlar ve vefat eden yakınlarını çeşitli etkiliklerle anarlarken, Mevlânâ Celâleddîn-i Rûmî gibi bir Ulâmâ’nın ve ister Müslüman olsun, ister gayrimüslim hemen herkesin sevip saydığı, hattâ sahiplendiği bir Hazret’in “Şeb-i Arûz, Düğün Gecesi”, yani “Yaratan’a kavuşma” dediği bir vefat haftasını veya gününü sıradan bir şekilde anmak ne Hazret’in ruhunu şadeder, ne de ananları mutlu eder!..

Her neyse; konu çok derin, konuğum daha da derin… O nedenle ben haddimi daha fazla aşmamak için, satırlarımı burada zorlamamak istiyor, sözü şimdi söz ustası olan ve sözlerin en güzelini söyleyen Mevlânâ Hazretlerine bırakıyorum. Nokta

YA OLDUĞUN GİBİ GÖRÜN, YA GÖRÜNDÜĞÜN GİBİ OL…

MUM OLMAK KOLAY DEĞİLDİR, IŞIK SAÇMAK İÇİN

ÖNCE YANMAK GEREK…

KALP DENİZ, DİL KIYIDIR. DENİZDE NE VARSA

KIYIYA O VURUR…

ARADIĞIN SENİ ARAYANDIR…

YÜREĞİMİZ KIYMET BİLENE EMÂNET…

DOST ACI SÖYLEYEN DEĞİL, ACIYI TATLI SÖYLEYEBİLENDİR

KAPINA GELDİM VE BEN, BEN OLMAKTAN CAZ GEÇTİM!

SEN YETER Kİ “KİM O?” DE! KİM OLMAMI İSTİYORSAN,

O OLMAYA GELDİM…

AY VURMUYORSA YÜZÜNE, GÜNEŞ VURMUYORSA

PENCERENE, KABAHATİ NE AY’DA, NE GÜNEŞTE ARA!

GÖZLERİNDEKİ PERDEYİ ARALA…

GÖNÜL HAN DEĞİL DERGÂHTIR. PALDIR KÜLDÜR

GİRİLİP ÇIKILMAZ, GÜNÂHTIR…

KİMİ SABRINDAN SUSAR, KİMİ SAYGISINDAN,

KİMİ DE SEVGİSİNDEN…

SIKINTI YOK EFENDİLER… DERT İNSANA YOM GÖSTERİR…

AŞK, TOPUKLARINDAN ETİNE KADAR İŞLEMİŞ BİR NASIR

GİBİDİR. YA CANIN ACIYA ACIYA ADIM ATACAKSIN, YA DA

CANINI ACITA ACITA SÖKÜP ATACAKSIN. İKİ YOLDA TEK BİR

GERÇEK OLACAK; CANIN ÇOK AMA ÇOK ACIYACAK…

GÖNÜL HİSSETMEZSE KULAK DUYMUŞ NEYLESİN,

KALP SEVMEDİKÇE EL DOKUNMUŞ NEYLESİN…

AŞK SANDIĞIN KADAR DEĞİL, YANDIĞIN KADARDIR!

AŞK HERŞEYDEDİR AMA HİÇBİR ŞEYDE GÖRÜNMEZ…

AYIPLARIM SENİ EY GÖNÜL; HAL BİLMEZE HAL SORARSIN,

BÜLBÜL DURURKEN KARGADAN GÜL SORARSIN…

KAR GİBİ YAĞIP YERYÜZÜNÜ KAPLASAN DA,

GÜNEŞİN VARLIĞIYLA YOK OLUR GİDERSİN…

AYAĞINA BATAN DİKENLER, ARADIĞIN

GÜLÜN HABERCİSİDİR…

UĞRUNA FEDAKÂRLIK YAPMADIĞIN SEVGİYİ YÜREGİNDE

YÜREĞİNDE TAŞIYIP DA KENDİNE YÜK ETME…

BİZE GÖZÜN DEĞİL, GÖNLÜN GÖRDÜĞÜ YÜREK GEREK…

DERTSİZ DUA SOĞUKTUR, DERTLİYKEN YAPILAN DUA

GÖRÜLDEN KOPAR…

İYİYİ ARA, DOĞRUYU ARA, GÜZELİ ARA

FAKAT KUSURU ARAMA…

GÖNÜL ALMAYI BİLMEYENE ÖMÜR EMANET EDİLMEZ…

MİNÂREDEN DÜŞENİN PARÇASI BULUNUR DA,

GÖZDEN GÖNÜLDEN DÜŞENİN PARÇASI BULUNMAZ…

ÜZÜLME HERKES ÖLÜR KİMİ TOPRAĞA GÖMÜLÜR

KİMİ YÜREĞE…

ZOR DİYORSUN, ZOR OLACAK Kİ İMTİHAN OLSUN…

ASIL YAR YARADAN’DIR, GERİSİ YARALAYANDIR!

Hz. Mevlânâ Celâleddîn-i Rûmî (r.aleyh)