Taceddin Akbaş

“Bugün adı olsa da kendisi olmayan 'komşuluk günü'

Taceddin Akbaş'ın “Bugün adı olsa da kendisi olmayan 'komşuluk günü''" kutlanmalı adlı köşe yazısı.

Ehli dünyalılar, 28 Eylül tarihini “İyi Komşuluk Günü” olarak kabul ve îlân etmişler… O nedenle ben, insanlar günümüzde bırakın her günü, yılda bir gün bile ‘iyi komşuluk ilişkisi’ sürdürmediklerini, hattâ birbirlerine selâm bile verip almadıklarını, hattâ hattâ tebessüm dahî etmediklerini görüyor, duyuyor ve üzülüyorum… Onun için, ben inanan ve nazım geçen okurlarım için bugünkü yazıma, bazı âyet ve hadislerle seslenmek istiyorum:
Cenab-ı Hakk Kur’an-ı Keriminde ve Nisa Suresi’nin 36 ve 39. Âyeti Kerîmelerinde, “Allah’a (c.c) ibâdet edin ve O’na hiçbir şeyi ortak koşmayın. Anaya babaya, akrabaya, yetimlere, yoksullara, yakın komşuya, yanınızdaki arkadaşa, yolcuya ve mâliki bulunduğunuz kimselere iyi davranın…” buyuruyor! Dolayısıyla da Cenab-ı Allah bu ayet-i kerîmesinde mûminlere 10 ayrı görev veriyor ve bilindiği gibi bu 10 görevden biri de komşularla ilgili…
Sevgili Peygamberimiz Hz. Muhammed (sav)’ ise “Cebrail (a.s) bana komşuyu öyle tarif etti ki, ben (neredeyse) komşuyu komşuya mirasçı kılacak sandım… Komşusu açken tok yatan(karnını tıka basa doyuran) ‘bizden ya da’ kâmil mümin değildir… Ve Komşusu kendisinin şerrinden emin olmayan kişi cennete giremez… Allah’a ve âhiret gününe inanan-îman eden kişi komşusuna iyilik yapsın..!” buyuruyor…
Ayrıca Hz. Ali (r.a)’de, “Birbirlerinin seslerini duyacak kadar yakın olan kimseler komşu sayılır…” derken; Hz. Ayşe Validemiz ise komşuluğa daha geniş pencereden bakmış, daha geniş çerçeve içine almış ve evin her cephesinden, yâni sağından solundan ve önünden arkasından kırkar hânenim komşu ya da komşu hakkı olduğunu-olacağını söylemiş ki; bilindiği üzere bir âyet-i kerîmede de zaten komşular “Yakın komşu ve uzak komşu” diye ikiye ayrılıyor veya 2 grupta ele alınıyor!
Ben mücrim de, ‘ev-hâne halkımızdan sonra en çok gördüğümüz ve en sık karşılaştığımız kişiler (yakın) komşularımızdır…’ diyorum. Ki, bu konuda konuşan atalarımız, “Uzaktaki akrabanız, eşiniz dostunuz gelene-yetişene kadar komşularınız (ölülerinizin) çenelerini çekerler…” diyerek komşuluğun önemine vurgu yaparlar!
GAYRİ MÜSLİM BİLE OLSA KOMŞU
KOMŞUDUR. O NEDENLE MÛ’MİN
O KOMŞUSUNUN DA HAKKINI.. VE
HUKUKU GÖZETMEKLE YÜKÜMLÜ
HATTÂ KORUMAKLA MÜKELLEFTİR
Yâni bir komşumuzun gayri müslim olması, meselâ Îsevî, Mûsevî, Yahudi veya Ermeni, müşrik ya da ateist olması bile komşuluk hakkının olmadığı anlama gelmez! Onların da kendilerine göre hakları hukukları vardır! Dolayısıyla onlara da komşu gözüyle bakılmalı, anladıkları ya da anlayacakları dilden selâm verilip alınmalı ve gerektiğinde gidilip gelinmeli! Hattâ mümkün olursa onlara güzel ve Hakk dîni İslâm ‘bazen lisanla, bazen de lisan-ı hal ile’ anlatılmalı! Ayrıca büyük ve kadim devletimizin, cennet misali ülkemizin, asil milletimizin ve necip insanımızın iyi-güzel tarafları gösterilmeli!
Çünkü Hz. Ali (r.a) birbirlerinin seslerini duyacak kadar yakın olan hâneleri ve kişileri komşu olarak nitelendirir ve birbirlerinin iyi-güzel ilişkiler içinde olmalarını, iyi geçinmelerini tavsiye ederken; Peygamber Efendimiz (sav)’in sevgili eşi ve mûminlerin annesi olan Hz. Aişe Validemiz de sağımızdan solumuzdan ve önümüzden arkamızdan 40’ar hâne olmak üzere ortalama 160 haneyi birbirinin komşusu olarak târif, tasvir ve tavsiye ediyor… Amma velâkin, günümüzde ve bilhassa büyük şehir ve çok katlı apartmanlarda, kalabalık sitelerde kapı komşular bile birbirlerinin kapılarını çalmıyor, hastalarını ziyaret etmiyor, şifa dilemiyor, yakınlarının cenazelerine dahî katılmıyor! Hattâ taziye de bile bulunmuyor maalesef…
NE VARSA ‘ESKİLERDE KALDI Kİ’
BELKİ ORALARDA DA KALMADI
İsimleri ben de mahfuz, biz şehir merkezinde ve 15 yıl kadar bir mahalle de, 40 yıl kadar da yine şehir merkezinde ve bir kenar mahalle de ikâmet ettik. Ve her iki mahallede de öyle komşuluklar oluşturup geliştirdik ki, diğer aylar, mübârek gün ve geceler varsa da ramazan aylarında iftarlarımızın genelini birimizin evinde yapar ve kadınlar ayrı, 3-4 haneden 13-14 erkek bir olup teravih namazlarına gider ve namazdan sonra da bir araya gelir, hoş sohbet eder, hal dert konuşur, birlikte çay kahve içerdik… Ki, şimdi rahmetli olan bir bayan komşumuzun bir gün bize “Abi, biz bu yaşa kadar ne abdest namaz bilir ne de oruç tutardık. Bunları siz geldikten sonra öğrendik… Onun için biz size müteşekkiriz ve sizlere duacıyız…” şeklindeki sözlerini dün bugün gibi hatırlıyor, o bacımıza ganî ganî rahmetler diliyor, kendimiz için de Rabbimize şükürler ediyoruz…
ŞİMDİ İKÂMET ETTİĞİMİZ MAHALLE
VE SİTEYE…. GELİNCE TAM TERSİNE
KİMSE KİMSEYİ TANIMADIĞI… İÇİN
KİMSE KİMSENİN.. HAL VE HATIRINI
SORMUYOR. YÂNİ KENDİ SİTEMİZDE
YA DA YAN SİTEMİZ DE.. KOMŞULUK
SİSTEMİ VEYA GELENEĞİ İŞLEMİYOR
Uzun lâfın kısası, meselenin hülâsâsı; bırakın diğer ayları, haftaları ve günleri ‘Dünya İyi Komşuluk Günü’nde dahî komşu olsun olmasın, devletler birbirleriyle savaşıyor, milletler, hattâ sözde Müslümanlar, güya mûminler birbiriyle dalaşıyor, çatışıyor, hâne konu komşuları ise birbirleriyle tanışmıyor, tanışanlardan bazıları da birleriyle ve eften püften bahanelerle ya tartışıyor ya da kavga dövüş ediyor maalesef… O nedenle ben, bugün adı olsa da kendisi ya da uygulaması olmayan ‘İyi Komşuluk Günü’nü yine de kutluyor, bu günkü köşemden uzak yakın komşularıma saygılarımı, samimi komşu ve dostlarıma ise sevgilerimi gönderiyor; tamamına sağlık sıhhat ve afiyetlerle birlikte iyi komşuluklar diliyorum.
İYİ DOST (İYİ KOMŞU), İYİ GÜNDE
ÇAĞRILDIĞINDA, KÖTÜ GÜNDE
İSE ÇAĞRILMADAN GELENDİR!
Hz. Ömer (r.a)
EV ALMA KOMŞU AL..! Atasözü