Taceddin Akbaş

Görme engelliler haftası ve bu haftanın düşündürdükleri

Taceddin Akbaş'ın 'Görme engelliler haftası ve bu haftanın düşündürdükleri' adlı köşe yazısı...

GÖRME ENGELLİLER HAFTASI VE BU HAFTANIN DÜŞÜNDÜRDÜKLERİ

Genelde ilgililerin ya da ilgilenenlerin, özelde de görme engellilerin iyi bilecekleri gibi, ülkemiz de her 7-14 Ocak tarihleri arası “Beyaz Baston Görme Engelliler Haftası’’ olarak kutlanıyor… O nedenle ben daha yazımın başında tüm görme engellilerimizin günlerini kutluyor; kendilerine ve yakınlarına sabır selâmetler diliyor ve Cenab-ı Hakk’tan hiçbirimizi engelli yapmamasını, yaparsa da sabır selâmet ve kolaylık vermesini niyaz ediyorum… Artı, sade bir vatandaş ve eski bir gazeteci olarak, elimden geldiği kadar görme engellilerin ve ailelerinin yanında olmaya çalıştığımı ve çalışmaya da devam edeceğimi vurgulamak istiyor, şimdi de hafta hakkındaki görüş ve düşüncelerimi siz sevgili okurlarımla paylaşmak istiyorum:

CENAB-I ALLAH MUHAFAZA… ETSİN! AMA HEPİMİZ BİR ENGELLİ ADAYIYIZ O NEDENLE, DEVAMLI EMPATİ YAPIP ENGELLİ KİŞİLERİ UNUTMAMALIYIZ!!

Hepimizin bildiği gibi bizler, iletişim ve ulaşım araçlarının çeşitlerinin ve sayılarının her geçen gün arttığı, yani faydalı faydasız teknolojinin, âlet ve edevatın baş döndürücü bir şekilde geliştiği; zararlı yiyecek, içecek, giyecek ve kullanacak eşyaların girmediği ev yer ve mide bırakmadığı bir devir ve zaman diliminde yaşıyoruz… Bütün bunlar da insanın ya ev ya iş ya trafik ya da yiyecek içecek kazasına uğramasına neden oluyor! Onun için, ben ‘günümüzde hiçbirimizin ama hiç birimizin herhangi bir engelli olmamak gibi bir garantisi yok…’ diyorum! O nedenle, başta kendimiz ve aile bireylerimizden biri olmak üzere hiçbir yakınımızın, eşimizin dostumuzun engelli olmaması için elimizden geleni yapalım! Ancak, kendimizi herhangi bir engelli adayı, hattâ engelli imiş gibi düşünelim ve arada bir de olsa kendimizi veya sevdiklerimizi, akraba, eş ve dostlarımızı engelliler yerine koyalım-empati yapalım! Dolayısıyla da ‘onları yalnız, engelleriyle baş başa bırakmayalım!’ diye düşünüyorum…

Velhâsıl-ı kelâm; bedensel ve zihinsel hiçbir özrü veya engeli olmayan insanlar engellileri ve yakınlarını düşünmüyor, onların engellerini unutturmak veya hissettirmemek için bir şeyler yapmıyorlarsa eğer, ben asıl onların engelli olduklarını düşünüyor ve üzülüyorum! Ve birinci paragrafımda da ifade etme çalıştığım gibi bugün, yani 7-14 Ocak tarihleri arası ‘’Beyaz Baston Görme Engelliler Haftası’’ ve görme engelliler belki bu hafta az çok hatırlanacak, hal ve hatırları sorulup gönülleri alınacak… 14 Ocak Çarşamba gününden sonra da kaderleriyle baş başa bırakılacaklar… Oysa onların engelleri yılda bir hafta değil, 52 hafta ve sürekli oluyor… Hal böyle olunca kendileriyle 52 hafta ilgilenilmesi gerekiyor… Ancak dünyanın meşakkati, engelli bireyleri ve ailelerini baş başa bırakmasına neden oluyor maalesef…

Hülâsâ-i netice; ister bedensel olsun ister zihinsel, engelliler de engelli yakınları da yılda 52 hafta, 365 gün ihmal edilmemeli ve kendileriyle her hâlûkâr da ve imkânlar dahilinde ilgilenilmeli!’ diyor herkese saygılar sunuyorum.

ENGEL BEDENDE DEĞİL, ZİHİNDEDİR!

ENGELLİ DEĞİL, ENGELSİZ BİR TOPLUM

MÜMKÜN. EMPATİ VARSA, ENGEL YOKTUR.

BİRGÜN DEĞİL, HER GÜN YANINIZDAYIZ.

ENGELLİ BİREYLER TOPLUMUN GÖRÜNMEYEN

GÜCÜR… SEVĞİ, SAYGI VE HOŞGÖRÜ İLE

AŞILAMAYACAK BİR ENGEL YOKTUR!
Engelliler Haftası sloganlardan seçmeler