Bülent Okunakol

Şehitler Ağlar Gaziler Ağlar !

Bülent Okunakol'un Şehitler Ağlar Gaziler Ağlar ! adlı yaısı

ŞEHİTLER AĞLAR GAZİLER AĞLAR !

Dün gece uyuyamadım.
Sorsanız nedir derdin ?
Derdim, sahipsiz memleketim derdim.

Televizyon da kahraman bir gazimizi dinledim.
O, anlattı ben ağladım.
Anlattıkça ah ah ! diye inledim !
O, anlattı ben ağladım...

Parmakları parçalanmış,
İki gözünü kaybetmiş,
Ne olaylar görmüş ciğeri yanmış.
Bedenine ne kurşunlar yemiş !

Gene de vatan sağolsun demiş.
O, anlattı ben ağladım...

Otuz yıldır karanlık dünyası
Gazimizin ki evladı varmış
Merak eder, nasıl çocuklarının siması ?
Onları görmez, koklayıp, kucaklayıp sararmış.
O, anlattı ben ağladım...

Ben ağladım O, anlattıkça
Başından geçen hikayeleri
Yutkundu, titredi hatırladıkça,
duyar mı acaba birileri ?
O, anlattı ben ağladım...

Bakın dedi,
olmayan gözlerine
Neden, deyip deyip sustu...
Stüdyo, sessiz, mahçup
sözlerine
Öylece öfkesini kustu...
O, anlattı ben ağladım...

Çözüm süreci mi diyordu !
Gene mi diye soruyordu.
Bu gözleri niye verdim mayına ?
Kabına sığmıyor
İçi içini yiyordu.
Kahrolmak düşmüştü payına.
O, anlattı ben ağladım...

Katiller acımasız canavar !
Nasıl affedilir bu bir gaflet !
Bunun büyük, ağır bir vebali var
Ne biçim dalalet, bu bir ihanet !
O, anlattı ben ağladım...

Sordu,
Şehitler hakkını helal eder mi ?
Gazilere de gelin bir soralım
Bu karar hoşlarına gider mi ?
Bu süreci nasıl hayra yoralım...
O, anlattı ben ağladım...

Nasıl dost olur karayılan ?
Bunlar azılı katil, bunlar cani.
Dillerinden bal akar, hepsi yalan...
Gördük, dost, kardeş olacaktık hani ?

Ne versen olmazlar kani !
O, anlattı ben ağladım...

Güya barışa kalktı mecliste eller
Birileri zılgıt çekerek kutladı
Sarmaş dolaş olan gafiller
Onca katili akladı pakladı !

Gazim, durdu derinden bir ah çekti ! şeref madalyasını şöyle bir yokladı.
O, anlattı ben ağladım...

Ey milletim,
Bu günleri de gördük
Hainlerle bir olduk barıştık.
Başımıza nasıl çoraplar ördük !

Heyhat !.. evet demek için yarıştık !..
O, anlattı ben ağladım...

Eminim şimdi şehitler ağlar
Gazilerimiz, döndü şaşkına
Dayanmaz bu gaflete yüce dağlar.
Sorarlar neden, niçin, Allah aşkına ?
O, anlattı ben ağladım...

Gözümde canlanır al bayraklı taputlar,
Şehadet şerbeti içen yiğitler
Baba gitme, gitme diye hıçkıran çocuklar !

Sıra sıra dizilmiş şehitler.
Peşleri sıra giden boynu bükük yetimler.
O, anlattı ben ağladım...

Kara haber tez duyulur...
Ağlar bacılar, babalar, analar.
Ocakları söner külü savrulur
Perişan olan, viraneye dönen yuvalar
Vatan sağolsun denir metanetle durulur.

Bu satılmış caniler, neden salınır ?
O, anlattı ben ağladım...

Gazilerimiz...
Yoktur bacağı, kolu
Kimi görmez, kimisi duymaz,
kimi sakat...
Memleketim böyle nice kahraman dolu
Nasıl af olurmuş binlerce alçak ?
O, anlattı ben ağladım...

Bebek katili oldu büyük önder
Barış elçisi, emrine amadeyiz
Allah'ım ne olur bize sabır gönder
Gaflet içinde sürünür, yerlerdeyiz !
O, anlattı ben ağladım...

Sorarsanız bana nedir derdin
Derdim, memleketim derdim.
Uğruna neler neler verirdim.
Sevdim, taşını, toprağını, sevdim.
Vatanımı sevdim.
BÜLENT OKUNAKOL
14 Ağustos Cuma 2026 GÖLHİSAR