Osman Oktay Ankara

Sen yerinde rahat uyu Nilüfer Hanım( Bir ülküdaşın ardından)

Osman Oktay'ın 'Sen yerinde rahat uyu Nilüfer Hanım( Bir ülküdaşın ardından)' adlı köşe yazısı

Hayat ya da Dünya tam da Dedekorkut hikayelerinde anlatıldığı gibi: "Gelimli gidimli dünya/Sonu ucu ölümlü dünya..."
Nilüfer Aşçı... Çok çetrefilli eski yazıları okuyabilen, ud çalan, şarkı ve türkü söyleyen bir sanatçı, işini, eşini, çocuklarını seven bir anne, arkadaşlarını seven hatırşinas bir dost, bir ülküdaş.
Onunla, Türk Ocakları Genel Merkez'inde oluşturulan Türk Müziği Korosu'nun başkanlığını yaptığı dönemde yaklaşık on on iki yıl kadar önce tanışmıştık. Görev aldığı korolarda, düzenledikleri konserlerde güftesi bana ait olan daha çok marş havasındaki şarkılarımı da icra etmişler, o konserlere özellikle katılmamı istemişti.
Bir ay kadar önce, Türk Tarih Kurumu'nun önceki başkanlarından Prof. Dr. Ali Birinci beni, arayarak, "Vapurla giderek Londra Konferansı'na katılan heyet Ankara, Afyon, Bucak üzerinden Antalya'ya geçerken sizin ilçede bir gece konaklamışlar. Heyette bulunan Yunus Nadi, 1925 yılında Cumhuriyet Gazetesi'nde yayınlanan hatıralarında Bucak'la ilgili çok güzel bilgiler veriyor. Onları yayınlasanız çok iyi olur. Yazılanları okuyunca ben de ilçenize ve orada heyete gösterilen misafirperverliğe hayran oldum" demişti.
İlçemizle, ilçemiz insanlarının Türkiye Cumhuriyeti'nin kuruluşuna yakın günlerde öyle değerli misafirleri ağırlamış olmasından doğrusu haberim yoktu. Araştırınca ilçemiz tarihçesi ile yakından ilgilenen arkadaşların da haberdar olmadıkları ortaya çıktı. Dolayısıyla o hatıraların yer aldığı gazete nüshaları bulunup günümüz Türkçesine aktarılmalıydı.
Sağ olsun, Ali Bey de bana o gazeteden iki sayfanın fotoğrafını göndermişti. Daha sonra Milli Kütüphane'ye giden arkadaşlara rica ettim ve hatıraların yayınlandığı gazetelerin fotoğraflarını çekip gönderdiler. Gelin görün ki o yıllarda gazeteler henüz Osmanlıca olarak yayınlanıyordu ve fotoğraflardan çözüp okumak oldukça zordu. A 3 kâğıda göre büyütüp çıktı almama rağmen içinden çıkamadım. Çare ararken de aklıma Nilüfer Hanım geldi. İşte, 31 Ocak 2023 Salı günü öğleden sonra (ve ne yazık ki vefatından bir gün önce) konu ile ilgili olarak aramızda geçen mesaj kayıtları:
- Nilüfer Hanım merhaba... Cumhuriyet Gazetesi'nin 1925 martında yayınlanan bu sayılarında Yunus Nadi'nin Lozan Konferansı'na gidişleri ile ilgili hatıraları varmış. Sandıklı'dan bizim ilçe Bucak'ta geçmişler, orada bir gece konaklayıp Antalya üzerinden vapurla hareket etmişler. Bizim çözmemiz mümkün değil. Siz pratik olarak okuyup yazıya geçirebilirsiniz diye düşündüm. Ortaya çıkınca da sizin imzanızla yayınlarız.

- Elbette, memnuniyetle Hocam, kaç sayfa? Tamamı mı yapılacak?

- Hayır; ben tam çözemedim. Gazete nüshalarının fotoğraflarını Milli Kütüphane'den bulduk. O sayfalardan, Yunus Nadi'nin konu ile ilgili yazısı bulunup Osmanlıcadan günümüz Türkçesine aktarılacak.

- Hocam, bunların çıktısını almam lazım. Telefon ekranı küçük olduğu için anlaşılmıyor. Yarın İnşaallah çıktı alıp bakarım.

- Teşekkür ederim. Siz tekniğini biliyorsunuz, ben içinden çıkamadım. Sıkıntı olacaksa da önemli değil. Siz emekli oldunuz mu?

- Hocam, Temmuz ayında İnşaallah... Benim için sıkıntı değil; yerini tespit edince okurum İnşaallah.

- Teşekkür ederim. Arif Bey'e de selam gönderiyorum.

- Aleykümselam Hocam, haberleşiriz.
- Sağ olun.
Aynı günün akşamı, saat 19.17'den itibaren de şu mesajlaşmalarımız oldu:
- Hocam Hayırlı akşamlar... Bugünü hastanede geçirdik. Epey bir rahatsızlandım. O işin süresi ne kadar?

- Nilüfer Hanım geçmiş olsun. Önce sağlık. Allah'tan şifalar diliyorum. Uygun zamanda yapılır.

- Tamam Efendim, ilk fırsatta İnşaallah.

- Teşekkür ederim.

- Rica ederim, Hanımefendi'ye selamlar.
Meğer gündüz vakti o mesajlaşmaları yaparken Nilüfer Hanım hastanede imiş ve o halde iken hatırşinas biri olarak ricamı kırmamış, akşam kendisini iyi hissetmeyince de durumunu bildirmek zorunda kalmış.
Sonra mı?
Daha bir gün önce, "Yarın İnşaallah çıktı alıp bakarım" diyen Nilüfer Hanım'ın, bu yazışmaların ertesi günü yani 1 Şubat sabahı kalp krizi geçirerek vefat ettiğini öğrendik.
Hani, böyle durumlarda "İnanılır gibi değil", "Nasıl olur, daha dün ve hatta daha biraz önce görüşmüştük" gibi sözler duyarız ya, işte öyle oldu. Duyunca çok şaşırdım ve üzüldüm. Hele de hasta halinde yaptığım biraz da çetrefilli, emek isteyen yazı çözme işine büyük bir heyecanla sarılmasını düşününce daha çok üzüldüm.
Hayat ve dünya hali işte böyle. Herkes, hepimiz şu dünyaya birer pamuk ipliği ile bağlanmış durumdayız; ha koptu kopacak!
Çocukları yurt dışında olduğu için gelmeleri beklendi ve Nilüfer Hanımefendi'yi, o hatırşinas dost, arkadaş, kardeş, ülküdaş insanı bugün, 5 Şubat 2023 günü toprağa veriyoruz. Eşi Arif Bey'le çocuklarına, yakınlarına baş sağlığı ve sabırlar diliyorum.
Allah Rahmet eylesin, mekânın Cennet olsun Nilüfer Hanım kardeşim.