Taceddin Akbaş

Bu yıl 2 gün arayla 2 mutlu günü birden kutlayacağız!

Taceddin Akbaş'ın “Bu yıl 2 gün arayla 2 mutlu günü birden kutlayacağız! " adlı köşe yazısı.

İlgilenenlerin bildikleri ve büyük bir heyecanla bekledikleri gibi, sevgili Peygamberimiz ve iki cihan Serverimiz olan Hz. Ahmed-i Mahmud Muhammed Mustafa (sav)’in doğum tarihi (Mîlâdî) olarak 24 Ağustos Pazartesi gününe, Hicri olarak ise 11-12 Rebîu’l Evvel 1448 tarihine tevâfuk ederken; Malazgirt Zaferi’nin (Mîlâdî) 955’inci yılı da 2 gün sonrasına, yani 26 Ağustos Çarşamba gününe tevafuk ediyor…
O nedenle biz bugün Peygamber Efendimiz Hz. Muhammed (sav)’în dünyaya teşriflerinin-doğumunun, dolayısıyla da karanlık dünyayı aydınlatmaya başlayışının 1453’üncü yılını kutlarken; yarından sonra da (Çarşamba günü) Anadolu Türkiye’sini bir daha kapanmamak üzere açan ve son muharebe olarak bilinen Malazgirt Zaferinin 955’inci yıldönümünü kutlayacağız inşaAllah. Yani, bu yılki 2 kutlu ve mutlu günlerin tarihleri 2 gün arayla birbirini takip ediyor! O nedenle ben daha yazımın başında genelde iki günümüzü, özelde de sevgili Peygamberimizin doğum gününü ‘yürekten’ kutluyor, şimdide bu kutlu ve mutlu gün hakkındaki sığ bilgi, nâçiz görüş ve düşüncelerime geçmek istiyorum:

DÜNYA DA YOK BÖYLE BİR DOĞUM!

Biz Müslümanlar, Hz. Âdem (as), Hz. Mûsâ (a.s), Hz. Dâvut (a.s) ve Hz. Îsâ (a.s) aleyhisselamlar başta olmak üzere tüm peygamberlere imân eder-inanır ve tamamını ‘istisnasız’ sever sayarız… Ancak en son peygamber ve peygamberler peygamberi olan Hz. Muhammed (sav)’i daha çok sever, sayar ve devamlı salât-ı selâm eder, salâvâtı şerife getirir ve Kendisinden şefaat dileriz… Çünkü O, âlimlerin bildirdiklerine ve yorumlarına göre, mahşer günü başını secde mahalline koyacak ve “Ümmetî, ümmetî.., ümmetimin tamamı af olmadan, af edilmeden başımı secdeden kaldırmayacağım Ya Allah(c.c), Ya Rabb’i!” diyecek ve aralarında ben mücrim olmak üzere tüm günahkâr Müslümanlar için af ve mağfiret dileyecek, şefaat edecek ve son mûmin af edilene kadar da başını secdeden kaldırmayacak inşaAllah!
Çünkü ümmetine çok düşkün olan Peygamber Efendimiz Hz. Muhammed (sav) “Her peygamberin ümmeti için yaptığı bir dua vardır. Ben ise duamı, kıyâmet gününde ümmetime şefaat etmek için sakladım…” buyuruyor. Dolayısıyla da kıyamet gününün önemine, dehşetine vurgu yapıyor!

O DOĞMASAYDI BİZ DE OLMAZDIK!

Bugün gün veya bu gece biz inananlar, Cenab-ı Hakk’ın “Habibim! Sen olmasaydın kâinatı-âlemleri yaratmazdım…” buyurduğu ve Kendisinin de “Ümmetimin tamamı cennete girmeden ben de girmem..!” dediği rivayet olunan gün ve gecelerden birine idrâk edecek ve vakti mümkün olduğunca değerlendirmeye, evrâd ü ezkar yapmaya çalışacağız inşaAllah. Yani bizim yaratılışımıza vesîle olan ve bizim tamamımız cennete girmeden Kendisi de girmeyecek olan, bunu da âdetâ taahhüt eden; kısacası bizim için çok büyük fedakârlık yapan ve de yapacak olan bir peygamberin doğum tarihi-günü! O nedenle bu gün veya bu tarih bizim tamamımızın ömrüne bedel olan-olacak olan bir tarihtir-gündür! Onun için bugün hiç unutulmaması gerektiği gibi sıradan ya da yasak savma kabilinden bir kutlamayla da geçiştirilmemeli… Ve O’nun olmaması hâlinde bizim de olmayacağımız, olsak bile cehenneme girme ihtimalimizin olduğunu ya da cennete girme ihtimalimizin zayıf olduğunu unutmamamız gerekir!
Velhâsıl-ı kelâm; ömrü boyunca “ümmetim-ümmetim…” diyen ve ümmetinin dünyalık ve âhiretlik sıkıntılarını yüreğinde hisseden ve ümmetini helâke götürecek yollara girip cehennemlik olmaması için çırpınan ve devamlı tebliğ ve irşat görevi yapan Hz. Peygamber; her fırsatta Cenab-ı Hakk’tan ümmetinin bu dünya da affı ve mağfireti, öte dünyada da saadeti için dua etmiş ve ayakları şişene kadar namaz kılıp dualar yapmış!
İşte bu gecenin namaz, niyaz ve dualarından biri de Hz. İbrahim (a.s)’in duası olan “Ya Rabbi! Doğrusu onlar (putlar)insanların çoğunu saptırdılar. Artık bundan sonra kim bana tabi olursa, o bendendir. Kim de bana karşı gelirse, o da senin merhametine kalmıştır, şüphesiz Sen Gafûrsun, Rahîmsin…” mealindeki (İbrahim 14/36) âyet ile Hz. Îsa (a.s)’nın duası olan “Ya Rabbi! Eğer onları cezalandırırsan, hiç şüphe yok ki onlar Senin kullarındır. Onları affedersen Aziz ü Hakîm (Üstün kudret, tüm hüküm ve hikmet sâhibi) ancak Sensin (Mâide 5/118) mealindeki Âyet-i Kerîmeyi tekrar tekrar okumuş, ellerini duanın kıblesi olan semaya açmış ve “Allah’ım ümmetimi (mağfiret et-ümmetimi mağfiret et…” şeklinde dualar etmiş. Ayrıca “Allahümme inneke afüvvün kerîmün tuhubbül afve fa’fu anni…” yani, ‘Allah’ım (c.c) Sen affedicisin, affetmeyi seversin (ne olur) beni de (bizi de) affet-bağışla” şeklinde dualar edermiş.
Hülâsâ-i netice; büyük günahlar işlemeyen ve küçük günahları da affedileceği garanti olan bir Peygamber (sav) bile sabahlara ve ayakları şişene kadar namaz kılar, ibâdet eder ve devamlı Cenab-ı Hakk’tan af ve mağfiret dilerken; günah deryasında yüzen bizlerin, bir gün veya bir gece olsun uykusuz kalması, uzunca bir süre ibâdet ve dua yapması gerekmez mi? Elbette gerekir… O nedenle ben sözüm geçen tüm okurlarıma bu gün ya da bu gece olsun dünyalık işlerinden, keyiflerinden, istirahatlerinden ve uykularından fedakârlık etmelerini salık veriyor; bu gün veya gecenin gaflet uykusunda yatmakta olan Müslümanların uyanışlarına, gayri Müslimlerin de hidayetlerine vesîle olmasını diliyor; inananların mübârek Mevlîd-i Nebîlerini kutluyor, herkese iki cihan saadeti dileklerimle birlikte saygılar sunuyorum.

YÜREĞİNİZ MUTLULUKLA DOLSUN
MEVLÎD-İ NEBÎNİZ MÜBAREK OLSUN…
PEYGAMBER EFENDİMİZ (sav)’İN DOĞUM
GÜNÜ KUTLU, MÜBÂREK ŞEFAHATİ
HEPİMİZİN ÜZERİNE OLSUN İNŞAALLAH.
(âmin, âmin, âmin…)