Bülent Okunakol

Ne Oldu İnsanlığımız Böyle ? çıkar Düzeni!

Bülent Okunakol'un Ne Oldu İnsanlığımız Böyle ? çıkar Düzeni! adlı yazısı

NE OLDU İNSANLIĞIMIZA
BÖYLE ?
ÇIKAR DÜZENİ !

Sevgili Okuyucularım,

Bu yazımızda sizinle biraz dertleşelim ne dersiniz ?
Malumunuz sohbetlerimizin genelde ana konusu çevremizde gördüğümüz olumsuz davranış bozuklukları, sosyal, ekonomik sıkıntılar ve ahlâki çürümüşlük üzerinedir.

Hemen hemen herkesin mutabık kaldığı konusu ise; özellikle gençlerimizin maruz kaldı manevi sıkıntılardır. Sürekli bu sıkıntılar dile getirilir, şikayet edilir. Herkes bir şeyler söyler ama bu toplumsal yaramıza bir türlü merhem bulamayız. Ve şu soru sürekli döner durur başımızda;

-"ne oldu bize böyle, biz böyle değildik ! "

Aslında bu sorun sadece bizim değil; tüm insanlığın sorunu ! Galiba biz de daha fazla, daha büyük bir sorun, daha büyük bir yozlaşma !...

Merhum Arif Nihat Asya, daha 50 sene önceden cevap aramış bu yozlaşmaya."

"Bize bir nazar oldu,
Cumamız pazar oldu.
Ne olduysa hep bize,
Azar azar oldu."

Toplumumuza ne oldu da biz böyle manevi sorunlar karşısında çaresiz kaldık ?
Toplum Bilimcilerin, Dinayet Kurumlarının Eğitim Camiasının, Pedegog ve Psikologların aciz kaldığı bir dünyada yaşıyoruz sanırım.

Gelin manevi sorunlarımıza ışık tutacak bir hikayeyle yazımıza devam edelim. Hikayemiz Rusya da geçer.

Rusya’nın ücra bir köyünde, rayların vidalarını sökerken yakalanan bir köylü sorgu odasındaydı.

Müfettiş:
“Binlerce insanın canına kastettiğinin farkında mısın? Neden söküyorsun o vidaları?”

Köylü:
“Sadece bir vida beyim… Oltama ağırlık yapması için lazım. Ben kimseye zarar vermem. Hem tüm köy böyle yapar; bir vidayı sökeriz, birini bırakırız. Fizik dersinde öğrendik.
Yük dağılır, tren devrilmez ! "

Müfettiş:
“Delilik bu ! Muhtar görmüyor mu bunu ? ”

Köylü:
“Görmez olur mu ? Karakolun ve kendi evinin kilitlerini bile bu vidalardan yaptırdı. Bedava sonuçta !…”

Müfettiş:
“Peki ya maaşınızı artırsak? Vazgeçer misiniz bu hırsızlıktan ? ”

Köylü:
“Mesele para değil beyim, mesele alışkanlık. Adaleti ve ahlakı çocukken öğretmezseniz; büyüdüğümüzde cebimiz para görse de biz o vidaları sökmeye devam ederiz.”

Müfettiş, bu cehaletten dehşete düşerek raporunu yazmak üzere başkente giden trene biner.
Camdan dışarıyı izlerken kendi kendine mırıldanır.

“Bu sefalet bir gün felakete yol açacak !…”

Tam o sırada ray kenarında elinde iki tane vida tutan küçük bir çocuk gördü.

Çocuk gülümseyerek el sallıyordu.

Müfettiş dehşetle bağırdı:

“Treni durdurun ! ”

Ama çok geçti. Kulakları sağır eden o metal çatırtısı duyuldu.

Çocuk ne fizik biliyordu ne de “bir söküp bir bırakma” kuralını. O sadece büyüklerinden gördüğünü yapmıştı; ama yan yana iki vidayı birden sökmüştü.
Tren devrilmişti.

Cehaletin ektiği tohum, adaletsizliğin suladığı toprakta dev bir felaket olarak biçilmişti.

Suç veya suçlu kim?
Asıl suçlu kim?

“Cehaleti normalleştiren toplum... çıkarı ahlakın önüne koyan düzen..."

"Bir şey olmaz " kültürü ve yanlışa sessiz kalan toplum dolayısıyla herkes !..”

Çünkü bazı toplumlar bir anda çökmez.
Önce vidaları gevşer.
(Anton Çehov)

Değerli okuyucularım,
Rusya'da yaşanan bu hadiseyi Türkiye'mize uyarlayalım.
Ne kadar da bizim ülkemizi anlatıyor değil mi ?
Ne diyor Anton Çehov ;
" Çünkü bazı toplumlar bir anda çökmez.
Önce vidaları gevşer."
Tıpkı Arif Nihat Asya'nın dediği gibi;
" Azar... Azar...

Bir vidadan ne çıkar demenin faturasını ödüyor toplumumuz .

Galiba biz çok şey kaybettik !

En çok da;
Vicdanımızı... Merhametimizi..
Ve....
Ahlâkımızı !...

ÇIKARLARIMIZI HER ŞEYE ÜSTÜN TUTTUK

Gelin çocuklarımıza bu erdemleri yeniden kazandırmanın yollarını hep birlikte arayalım..