Taceddin Akbaş

Olur mu böyle olur mu? kardeş kardeşi vurur mu?

Taceddin Akbaş'ın 'Olur mu böyle olur mu? kardeş kardeşi vurur mu?' adlı köşe yazısı...

Ben bu günkü yazıma, aslında bir Plevne Marşı olan, ancak 27 Mayıs 1960 darbesi süresinde ve sonrasında solcu üniversite öğrencileriyle birlikte Cumhuriyet Halk Partililerin dillerinden düşürmedikleri (Olur mu böyle olur mu kardeş kardeşi vurur mu?..) marşını başlık, konuma mevzu yapmak istiyorum:
K. Atatürk’ün Kurucu Genel Başkanı ve aynı zaman da Cumhuriyetle yaşıt olan Cumhuriyet Halk Partisi (CHP) Genel Merkezi; önceki hafta ‘Sağır Sultanların duyup âmâların dahî gördüğü ya da hissettiği tatsız tuzsuz tartışmalara, hattâ kardeşin kardeşle yaptığı kavgalara dövüşlere sahne oldu maalesef… Bu da partili partisiz herkesi olduğu gibi beni de üzdü! Çünkü ben de tıpkı Yûnus Emre gibi düşünüyor ve “Biz gelmedik kavga için, bizim işimiz sevgi için, Hakk’ın evi gönüllerdir. Gönüller yapmaya geldik” diye düşünüyorum…

PARTİLER AMAÇ DEĞİL, ARAÇ OLMALI!

Mâlûm olduğu üzere, demokrasi ile yönetilen ülkelerde partiler iktidar olabilmek, dolayısıyla da ülkelerine ve ülke insanlarına hizmet etmek için kurulur, bunun için çalışır çabalarlar… Yani, partiler, kurucularının, yöneticilerinin veya üyelerinin herhangi bir amaç veya süflî emelleri ya da şahsî çıkarları için değil, ülkelerine ve ülke insanlarına hizmet etmek için kurulurlar! Daha doğrusu öyle olmalıdır.

Bendeniz, merhum Alparslan Türkeş’in Partisi MHP’nin (Milliyetçi Hareket Partisi) askere gidene, 1,5 yıl kadar, merhum Prof. Dr. Necmeddin Erbakan’ın Partisi MSP’nin (Millî Selâmet Partisi) de asker dönüşü ve 12 Eylül 1980 askerî darbesi sabahına kadar, 4 yıl Gençlik Kolları Başkanlığını yaptım. (Ki, rahmetli Erbakan Hocam beni yakından tanır ve bana ismen hitap ederdi!) Ve başta Erbakan Hocamız ile yol arkadaşları olmak üzere birçok partili ağabeyimiz ve amcamız darbe yönetimi tarafından sorguya çekilir ve maddî mânevî işkenceye tâbi tutulurlarken; ben en küçük bir soruşturma dahî geçirmememe rağmen o tarihten sonra da hiçbir partiye kayıtta olmadım, dolayısıyla görev de yapmadım… Yani, bendeniz 46 yıldır partisiz, bağımsız bir vatandaş ve sadece Hakk’tan-hukuktan-hakîkatten yana görev yapmaya çalışan bir gazeteci olarak ülke genelinde ve il özelinde meydana gelen her olumlu ve olumsuz gelişmeyi izlerim… Ki, MHP’de de, MSP’de de görev yaptığım dönemlerde Genel Başkanından il ve ilçe başkanına, mahalle ve köy temsilcisine, hattâ en sade üyesine, hattâ hattâ gönüllüsüne varıncaya kadar tüm partililerin hedefi partisini iktidara getirmek idi! Ve benim de yönetiminde görev aldığım iki parti içinde, kıyısında köşesinde CHP’de geçtiğimiz hafta yaşanan tartışmaya, kavgaya dövüşe benzer bir şey yaşanmadı. Ve kurduğu partilerinin tamamı (haksız hukuksuz bir şekilde) kapatılmasını isteyen, yani kapatma davası açılması talebinde bulunan savcı tarafından (kan emici-vampir…) gibi ağır itham ve iddialarda bulunulmasına rağmen Parti yönetiminde de, parti içinde de dışında da ve ülke genelinde de en küçük bir terör hareketinde bulunan, kavgaya dövüşe tevessül eden olmadı!

Ancak, CHP’nin biri eski, biri eski yeni olmak üzere iki Genel Başkan ve destekçileri bir hattadır öyle bir koltuk kavgasına giriştiler ki, tabiri yerinde ise, âdetâ kardeşi kardeşe vurdurdular ve vurdurmaya da devam ediyorlar! Oysa bahsime konu iki Genel Başkan ve yardımcıları ya da danışmanları önce konuşup görüşseler, bir orta yolu bulabilseler, dolayısıyla da kardeşi kardeşle karşı karşıya getirmeseler, hattâ partililerini partililere kırdırmasalar, parti Genel Merkezlerini talan etmeseler olmaz mıydı? Elbette olur, dolayısıyla da hem Partinin eski yeni Genel Başkanları yıpranmamış, hem partilileri ve parti üyeleri hırpalanmamış olurdu!

TARAFLAR HEM KENDİLERİ KAYBETTİLER
HEM DE PARTİLERİNE KAYBETTİRDİLER!!
BENCİLLER DEĞİL, BİZCİLER KAZANIRLAR

Türkiye Cumhuriyeti Devleti’nin bir Cumhuriyet Savcısının iddianamesini kabul eden ilgili mahkemenin kararına uyan Kemal Kılıçdaroğlu; kendisini bir dönem TBMM’de vekâlet etme yetkisi verdiği, yani TBMM Grup Başkanı yaptığı Özgür Özel’in 38. Kurultay da (şaibeli bir şekilde) CHP’nin Genel Başkanlığına getirildiği yönündeki mahkeme kararını uygulamak istemesi yasal olsa da şık değildi! Ancak Özgür Özel ve yönetiminin direnişi de yasal olmadığı gibi şık ve etik de değildi!

BANA BENDEN OLUR… ‘HER NE’ OLURSA
BAŞIM SELÂMET BULUR DİLİM DURURSA

Velhâsıl-ı kelâm, hülâsâ-i netice; uzun süredir iktidar yüzü görmeyen, fakat son yıllarda iktidara en yakın bir parti görüntüsü vermeye başlayan CHP’nin yerel yönetimlerdeki iktidarı tartışılırken, Partinin Genel Merkezinde ve eski yeni Genel Başkanlar ile yandaşlarının post ya da koltuk kavgaları Parti’nin iktidar ikbâlini de riske soktu! Yani, mâlûm tartışmalar koyu partililerin durumlarını bilmiyorum, ancak klasik CHP’liler ile sosyal demokratları kontrpiyeye düşürdü. Ve partide kavga kısa sürede sona ermez, yolsuzluğa bulaşmış olan belediye başkanları partiden uzaklaştırılmazlarsa Partinin iktidar ümitlerini de suya düşer!’ diyorum ve bu yazımın, Kemal Kılıçdaroğlu’nun Parti Genel Merkezine gitmeden ve açıklama yapmasından önce kaleme alındığını hatırlatıyor, herkese saygılar sunuyorum.

BENLİK DAVASINI BIRAK, MUHABBETTEN OLMA IRAK
SEVGİ İLE DOLSUN YÜREK, HOŞGÖRÜLÜ OLMAYA BAK
Yûnus Emre
İNSAN EVRENDE GÖVDESİ KADAR DEĞİL
RUHU KADAR YER KAPLAR…
KAYBETMEK, BAŞARISIZLIK DEĞİL
YENİDEN DENEMEK İÇİN BİR FIRSATTIR…
İNSANI FARKLI YAPAN, AFFETTİKLERİ,
GÜÇLÜ YAPAN SABRETTİKLERİ, KENDİSİ
YAPAN İSE VAZGEÇTİKLERİDİR…
Özlü sözler
BAZEN BİR ŞEYE SON VERMEK İÇİN
İSTEMEDİĞİN BİR ŞEY YAPMAN GEREKİR
Never Back Down