Ahmet Korkmaz

Tefenni Yasları 2 Bölüm

Ahmet Korkmaz'ın Tefenni Yasları 2 bölüm adlı yazısı

Tefenni’nin yasları, yüreğimizin en derin çığlıklarıdır; unutulmasın, kaybolmasın diye bu arşivi örüyorum. Varsa bildiğin yasları paylaş.. Paylaş ki Tefenni’nin ruhu yaşasın.
Balda pekmez sandım,
Kızım, seni gurbete gitmez sandım.
A kuzum, kara yazılı kuzum,
Gurbet ellerde kalan kuzum.
Deniz kenarında ötüşür kuşlar,
Akşam olunca figana başlar.
Gelin helalleşelim kavim kardeşler,
Âhirinde ölüm olduktan geri,
Dost atlayıp düşman güldükten geri.
Altın top idim, dama atıldım,
Benzerim yok idi, ucuz satıldım.
Ele geçmez iken avcıya tutuldum,
Avcı keklik gibi avladı beni,
Yağsız tavalarda tavladı beni.
Baca başına para koydum, yanmadı,
Beybabaya haber saldım, gelmedi.
Küçücükten beri başım gülmedi.
Yedi yıldır taramadım saçımı,
Gurbet ele yüklettiler göçümü.
Ağalar, ben bilemedim suçumu.
Açmasınlar entarimin düğmesini,
Giyemedim, diken eller çürüsün,
Anam benim için erisin.
Tengereğini almış anam eline,
Düğümüm koymuş anam önüne,
Uğun uğun erisin yoluma.
Altın tasta kınalarım ezildi,
Gümüş tarakla saçlarım çözüldü,
Benim yazım gurbet ele yazıldı.
Önümüzden geçen çaylar bulandı,
Emmim, dayım arkamızdan ulandı,
Kumaş kuşak al kanlara boyandı.
Develerim gezer orman içinde,
Kâğıdım okunur ferman içinde,
Beş yüz evli Tefenni’nin içinde,
Aradım da bulamadım dengimi.
Hoyraz mıdır, Kabayel mi bu esen?
Kimse değil, Bekir Ağa’dır basan.
Kel Veli’dir benim kellemi kesen.
"Dağlar başı duman oldu,
Gönlüm yare yaman oldu"
Tefenni'den gurbete
Bir yiğit göçtü, naber oldu."
Mezarlıkta bir ot bitti, kurudu,
Etrafını yeşil çimen bürüdü.
Ellerin ağası çıktı yürüdü,
Benim ağam kara yerde çürüdü.
Merdivenden ayak ayak in anam,
Tülbentini günden yana ser anam,
Ben gidiyorum, kıymetimi bil anam.
Kıymetsiz yerlere düşürdün beni,
Yedi dağ ardına aşırdın beni.
Gurbetin yolları dikendir diken,
Kör olsun yolları dikenle eken.
Bu ayrılık değil mi belleri büken?
Ölelim, gidelim, ayrılmayalım,
Yetim kalalım, bulunmayalım.
Bacanızdan kabardı bir bölük duman,
Duman elinden halimiz yaman.
Bubam dediği zaman,
Ben dışarılara çıkmazdım o zaman.
Yol üstüne yatıp uyudum,
Küçücükten pek garip büyüdüm.
Ellerin anası kalktı yürüdü,
Benim anam kara yerde çürüdü.
Biçerim orağı, ederim deste,
Düşerim ellere, olurum hasta.
El evinde gözlerim yaşta,
Sizler ağlayın, durmayın kızlar,
Yüreğim birden sızlar.
Evimin önü deve tabanı,
Ana, beni attın gurbet eline yabani.
Köyde yok muydu sığır çobanı?
Köy içinde kalsaydım, of…
Saatini kolunda gezdir babam,
Saatin üstüne adımı yazdır babam.
Ellerin köylerinde ölür kalırsam,
Mezarımı sıla yazdır babam.
Gurbetin suyu dolaydan akar,
Düştüğü yer kor gibi yakar.
Sen gidiyorsun kızım, bize kim bakar?
Avlunuzda kütük gördüm,
Hanenizi yıkık gördüm.
Sen gitmeden kızım,
Bellerimizi bükük gördün.