Süleyman Coşkuner

YAPTIĞIMIZ YARDIM HAK ETTİĞİ YERE GİTMELİ...

Süleyman Coşkuner'in "YAPTIĞIMIZ YARDIM HAK ETTİĞİ YERE GİTMELİ..." adlı köşe yazısı.

Öğretmen emeklisi Rifat bey, şehrin en kalabalık caddelerinin birinde yürüyordu.

Yanından ortaokul talebesi olduklarını tahmin ettiği, okul formalı üç kız çocuğu yürüyorlardı.
- Evlatlarım bana biraz zaman ayırabilir misiniz?
Öğrenciler biraz tedirginlik gösterdiler, haklı olarak. Ancak Rifat beye de kayıtsız kalmadılar. Durarak Rifat beye doğru yaklaştılar.
- Buyrun bey amca, size nasıl yardımcı olabiliriz?
- Benden korkmayın yavrularım. Öğrencisiniz anladığım kadarıyla.
- Evet bey amca İmam Hatipliyiz.
Kızların üçününde başı açıktı. 
Ama olsundu. Kendi takdirleri idi. 
İmam Hatibi tercih etmeleri ayrı bir güzellikti.
- Yavrularım sınıfınızda hem öksüz hem yetim çok fakir arkadaşlarınız vardır umarım.
Kızlardan birisi:
- Evet bizim sınıfta hem annesi, hem de babası vefat etmiş, yurtta kalan bir erkek arkadaşımız var.
- Tamam bu bir. Başka?
- Bizim sınıfta da babası vefat etmiş, annesiyle birlikte çok zorluklarla hayatlarını idame ettirmeye çalışan bir kız arkadaşımız var.
- O da tamam. 
Yavrularım, ben sağlık problemlerim nedeniyle oruç tutamıyorum. 
Oruç borcumu ödemek için vereceğim zarfları arkadaşlarınıza ulaştırabilir misiniz?
- Tabi ulaştırırız bey amca, ne demek memnuniyetle.
- Allah sizden razı olsun yavrularım. 
Beni çok sevindirdiniz. 
Rifat bey daha önceden hazırladığı zarflardan iki tanesini özenle ayırıp, öğrencilere teslim etti.
- Çok teşekkürler bey amca. Emanetlerinizi yerlerine ulaştıracağımızdan emin olabilirsiniz. Ancak arkadaşlarımız, teşekkür etmek için sizi öğrenmek isteyebilirler. İsminizi ve telefonunuzu alabilir miyiz?
- Kuzucuklarım, siz teşekkür ettiniz ya, o arkadaşlarınız için de geçerlidir. 
İhlasla dua etsinler bana yeterlidir.
- Ayyy bey amca ne kadar iyisiniz. 
Allah hayrınızı kabul etsin inşallah.
- İnşallah Yavrularım.
Rifat bey aynı gün öğleden sonra, bir gurup dershane öğrencisiyle karşılaşır.
Aynı şekilde öksüz arkadaşlarının olup olmadığını sorar. Öğrenciler olmadığını söylerler.
- Peki sınıfınızın en fakiri var mı?
- Yok bey amca, biz dershaneye gidebiliyoruz. Dershaneye dahi gidemeyen çok fakir öğrenci arkadaşlarımız var. Onlara ulaşıp zarflarınızı  verebilirseniz çok daha güzel ve yerinde olur bey amcacığım.
- Siz ne güzel ve duyarlı çocuklarsınız. Rabbim sizlerden razı olsun. Derslerinizde üstün başarılar diliyorum.
- Allah sizden de razı olsun bey amcamız.
ÖNEMLİ NOT:
60-80 yaş arası yiğit delikanlıların kendilerini öve öve bitiremedikleri, gençliğe kendilerinden çok iyi örnek almaları gerektiğini savunan nesli tükenen yiğitlere ve gözbebeğimiz gençliğimizi z kuşağı, itaatsiz, saygısız diye ezen, rencide eden, aşağılayan kendini nefsine ve kibrine esir etmiş, olgun kelaynaklara İTHAF olunur.

Selam, sevgi ve dualarımızla.
Yüceler Yüce'sine emanet olalım. 

2 Nisan 2020. Saat: 13.30. Antalya

Doç.Dr. Süleyman COŞKUNER 
Kaliteli Yaşam Uzmanı