Ramazan Özmen

Eğitimde başarıya ulaşabilmek için neler yapılabilir?

Ramazan Özmen'in 'Eğitimde başarıya ulaşabilmek için neler yapılabilir?' adlı köşe yazısı...

Öncelikle ilçemize yönetici olarak gelenler maalesef ki hep kısa sürede tayin olup (daha ilçeyi tam olarak tanıma fırsatı bulamadan) gitmektedir.

Ayrıca Bucak ilçemiz kesinlikle soruşturma geçiren bir müdür veya memurun (sürgün olarak) tayin olacağı bir ilçe değildir. İlçemiz kaymakamı ilçemize tayin olunca özgeçmişini okudum ve uzun yıllardır ilk defa genç dinamik okuduğu okullar açısından (gs lisesi mezunu olması) eğitime ve ilçemin kalkınması için yoğun çaba içerisinde olacağını düşündüm.

Şöyle ki gs lisesi ülkemin sosyal ve kültürel yönden en önde gelen ve aktif liselerinden bir tanesidir. Gelelim eğitimde tekrar zirveye çıkabilmek için öğrenci ,öğretmen, Veli üçgeninde neler yapabileceğimizi maddeler halinde yazmaya gayret edeceğim.

Bunların belki hepsini uygulamayız ama imkanlar ölçüsünde elimizden geleni yaparsak sağlıklı ve başarılı bir nesil yetiştirebiliriz. 1.ilk okul birinci sınıfa kayıt olan öğrencilerin anne ve babalarına (eğitim durumu makam ve mevkisine bakılmaksızın) eğitim uzmanı ve eğitim psikoloğu tarafından okul aile ve çevre ile ilgili seminer verilmelidir. Ödül ve ceza, sevgi, büyüklere ve arkadaşları ile ilişkiler, derslerine nasıl yardımcı olunması, temizlik, ödev ve sorumlulukları, niçin yalana başvurulur vb. gibi konularla ilgili karşılıklı soru cevap ve örneklerle eğitim verilmelidir.

Ayrıca aynı eğitim çocuğun ergenlik dönemi geçiş süreci olan 6. Sınıfta da ergenlikte yaşanan sorunlar, sınavlara nasıl hazırlanılır ve o süreçte çıkabilecek kuşak çatışmasında nasıl davranılması hususunda eğitim verilmelidir. 2.Her çocuğun (sosyal,spor ve kültürel yönden) mutlaka bir konuda yeteneği vardır. Çocuğun hangi konuda ilgi ve alakası varsa en geç ilkokul 2. sınıfta bunun öğretmen tarafından gözlenmesi gerekir.

Çocuğun yeteneği doğrultusunda öğrenim hayatı boyunca o konuda eğitim alması sağlanmalıdır. Önceden okullarımızda uzun atlama için kum havuzları, barfiks demiri, yüksek atlama vb. İçin ortamlar vardı günümüzde maalesef varsa yoksa futbol basketbol voleybol gibi takım oyunları ağırlıklı spor yapılmaktadır. Bu spor dallarını atletizmin her türlüsü, halter gülle atma , güreş vb. Bireysel sporlarada ağırlık verilmelidir. Müzik resim tiyatro satranç vb. gibi bireysel kültürel faaliyetlere ulaşabilmesi için gerekli ortam ve eğitim imkanları sağlanmalıdır, halk eğitim, veya diğer kamu kurum ve kuruluşlarında bu hususlarda öğretme yeteneği olan kişilerden de istifade edilebilir.

Bu çalışmalara uzak Doğu sporlarını da dahil edebiliriz sözün özü olimpiyatlarda yarışılan spor dallarında imkanlar ölçüsünde çalışma yapılmalıdır.hedefi olan öğrenci başarıya ulaşmak için azimle, planlı, programlı bir şekilde çalışır bu da kişiyi kötü alışkanlıklara alışmasını engeller.Bir de şu var öğretmen iken okul takımı ile ildeki maçlara bende giderdim hakem genellikle rakip takımın Koç unun eşi olurdu.

O hakemi o maça görevlendiren yetkili hiç utanmadan çocuklarımızın hakkını gasp ederdi biz ne kadar itiraz etsek te sonuç değişmezdi hakemi de yenme şansımız olmadığı için boynu bükük okulumuza geri dönerdik.İlde halen böyle uygulamalar devam ediyorsa turnuva düzenlemenize gerek yok!!! Ayrıca bütün ilçe okulları ile takım götürebilmek için yol ve diğer masrafları karşılamak için para bulmak zorunda ilde böyle bir sıkıntı da yok en azından ilçelerden gelen takımlara maddi destek (az da olsa) sağlanmalıdır.!

3. Önemli gün ve haftaların bir çoğunun kutlaması anacına hizmet etmemektedir. Genelde dostlar alışverişte görsün misali gel geçir kutlamalar tapılmaktadır. Kütüphane haftasıda bunlardan bir tanesidir. Hafta boyunca bütün hafta boyunca sınıf sınıf bir saatlik kütüphane ziyareti ile çocuk hemen şıppadanak okuma ve kitap alma alışkanlığını kazanması bekleniyor. Ne kadar saçma bir uygulama!

Yurt dışında gezdiğim bir kütüphanede gördüklerim: büyük bir salonda her yaşa hitap eden kitap salonu yine aynı büyüklükte okuma salonu (ki çocuk rahat okuya bilsin diye koltuklarla döşeli) yine büyük bir masa 1-6 yaş arası çocuklar için legolar, oyun hamurları, resim defteri ve boya kalemleri vb. Vardı ebeveynler çocuğu ile beraber gelerek çocuğu küçük yaştan itibaren kurumu tanımasını ve alışkanlık kazanmasını sağlıyor.

Biz en azından şunu yapabiliriz (keşke hepsini yapabilsek) okumayı öğrenen 1. Sınıf öğrencileri öğretmenleri eşliğinde ayda en iki kez yarım gün kütüphaneye giderek kitap okuması sağlanmalıdır tabiri caizse kitabın tozlu raflarını koklamalıdırlar.Okuma alışkanlığı veya kütüphane alışkanlığı senede yarım saat ziyaretle ka-za-nıl-maaazzz!!!