Hüseyin Yıldız

Emeğin alın teriyle bayrama dönüştüğü gün 1 mayıs

---

BİR ŞAİRİN GEZİ YAZILARI (1MAYIS)

Nasır Tutmuş Eller Günü – 1 Mayıs Üzerine

"Çalışan demir pas tutmaz" derdi bizim köyün ihtiyarları.

Sabah ezanıyla uyanır, traktör sesine karışırdı horozların ötüşü.

İşte öyle başlardı her bir  emeğin öyküsü…

EMEĞİN GÜNÜ – 1 MAYIS

Yılın her günü çalışana, alın terine; ama bir günü var ki, o gün sanki emeğin bayramı, nasırlı ellerin destanı… İşte o gün 1 Mayıs.

İşçi dediğin sabahı gün olmadan karşılar. Elini yüzünü daha uykusu silinmemişken yıkar da düşer yola. Kimi fabrika dumanına karışır, kimi inşaatın gürültüsüne, kimi tarlanın sıcağına… Her biri rızkının peşindedir. Ama alın teriyle. Ama helalinden.

Bir çivi çakan da işçidir, bir direği diken de… Soframıza ekmeği getiren, ayağımıza giyecek ayakkabıyı diken, evi yapan, yolu döşeyen hep onlardır. Ama ne gariptir ki en çok yorulanın sesi en az duyulur. En fazla alın teri dökenin hakkı en son verilir.

1 Mayıs, işte tam da bu sesi duyurmak içindir.

"Ben de buradayım," der işçi.

"Benim de hakkım var, ben de bu memleketin direğiyim," der.

Bu gün, sadece yürüyüşle değil, gönülle de kutlanmalı. Eline nasır düşen adamın duası, annesinin sırtında yük taşıyan çocuğun gülüşü bayramdır aslında.

Eskiden bizim oralarda, tütün tarlasından dönerken elleri mosmor olurdu analarımızın. Ama yüzleri dimdikti. "Emeğimiz helal," derlerdi. 1 Mayıs da işte o helalliğin, o alın terinin bayramı olsun isterim.

İşçiye sadece bayramda değil, her gün hürmet edilmeli. Çünkü işçi olmadan çark dönmez, ekmek pişmez, ışık yanmaz.

1 Mayıs, bir gül bırakmak değildir sadece. Hakkı teslim etmektir.

Ve unutulmamalı:

"Alın teri kurumadan verilmelidir her işin karşılığı

01.05.2025

Hüseyin Yıldız( Kalemşah )

Kültür ve Turizm bakanlığı halk şairi 

...