Bülent Okunakol

RAMAZANIN HAZZINI ALMAYAN BAYRAM SEVİNCİNİ DUYABİLİR Mİ ?

Bülent Okunakol'un RAMAZANIN HAZZINI ALMAYAN BAYRAM SEVİNCİNİ DUYABİLİR Mİ ? köşe yazısı

RAMAZANIN HAZZINI ALMAYAN BAYRAM SEVİNCİNİ DUYABİLİR Mİ ?
Bir Mübarek Ramazan Ayını daha uğurladığımız Arefe gününde, bu kutlu aydan ayrılmanın hüznü çökerken üzerimize; bir yandan bayrama ulaşmanın sevinci de düştü gönlümüze.
Öyle ya, " on bir ayın sultanı'na " veda ediyoruz. Ne güzel de alışmıştık birbirimize bir ay boyunca.

O geldi diye bağlandı ağızlar. Duyulmaz olmuştu kötü sözler. Şenlenmişti mahsun camiler. İnmişti raflardan Kuran'ı Kerim'ler. Hatırlandı, fakir, fukaralar. Yardımlaşma duyguları zirve yapmıştı. Nerede bir ihtiyaç sahibi var diye birbirine sorar olmuştu müminler...

O iftar sofraları...
Nasılda beklerdi heyecanla dedeyle torunu iftar topunu.
İftar davetleriyle paylaşılan mutluluklar.
Anlatılılamaz, ancak yaşanarak ifadeye muhtaç duygular...

Evet bir Ramazan ayı daha tüm ihtişamıyla nasıl da çabuk geçti. Doyumsuzluklar içinde tüm güzellikleri ve muhteşemlikleriyle..

Bir de burukluk ve üzüntülerimiz de oldu elbette. !
İnsanlığın onurunu kaybetmiş, emperyalist ve Siyonistlerin zulmü ve bombaları altında, Yemen'de, Gazze'de, Lübnan'da Ramazan ayını yaşamaya çalışan, aç, susuz, şehit düşen, orucunu Cennet - i âlada açan kardeşlerimizi düşündük.
Elde taşınan şehitler, kefenlenmiş bebekler !
O ne metanet, o nasıl iman,
Ey Allah'ım sabreden, direnen müminler !

Üzüldük, kahrolduk !
En acısı dostlar,
Mahçubuz, çaresizlik sardı bedenimizi.
Utandık... Utandık !..

Boğazımızdan inmedi bazen lokmalar.
Yutkunduk... Yutkunduk !..

Esaret altında ki milyonları, Doğu Türkistan'ı hatırladık !..
Dualarımız arşa ulaştı.
Ya Rabbi !

Beddualarımız yankılandı mekanlarda.
Ya Kahhar !

Ramazan'ın bu sevinç ve üzüntü verici duyguları yanında; çevremizde gördüğümüz insanımızın her geçen yıl artarak devam eden Ramazan ayının ruhaniyetine aykırı hâl ve hareketleri, duyarsızlıkları da vardı ki;
Hicap ve endişe vericiydi !
Açık olan eğlence merkezleri, Ramazan boyunca satış yapan Tekel büfeleri, siyah poşetlerde taşınan alkoller, sotelerde ellerinde bira şisesi gençler, ulu orta yemeler, içmeler, tüttürülen sigaralar ! ( !................ )

Nasıl bir toplum olmuştuk ?
Biz böyle bir millet evladı olamazdık.
Bırakın Müslüman olmayı;
İnsanlığını kaybeden bir nesil !

Bu ne saygısızlık ve umursamazlık !
Biz hakikaten bir İslâm ülkesimiyiz ?
Bu gidiş nereye ?
Şeklinde kendi kendimize sorduğumuz anlar !...

Mecliste tartışan, kavga halinde politikacılar..
Meydanlarda yüzbinler..
Polisimiz, milletimiz karşı karşıya !
Zirvelerde kurulan şatafatlı iftar masaları, düzenlenen iftar proğramları, samimi gelmeyen nutuklar !..

Maalesef bu Ramazan ayında da gördük ve yaşadık.
Dışarda, caddede, meydanlarda bize Ramazan ayını hatırlatacak o kadar az görüntü vardı ki;
Köşe başlarında ki tatlı satıcıları ve fırınlarda, iftar saatine yakın oluşan küçük Ramazan pidesi kuyrukları !..
Başka... başka ???

İşte bir Ramazan ayını bu duygular içinde geçirdik.
Bu ayın maneviyatından, bereketinden rahmeti ve feyzinden nasiplenenler elbette bayramın heyecan ve sevincini burukta olsa yaşayacaklar.

Ya diğerleri;
Bayram onlar için, sadece uzun bir tatil havasında geçecek.
Bazıları sahillere, kimi yurt dışına, kimi de
otellere, turistik tesislere koşacaklar !

Rabbimiz sonumuzu hayreylesin !

Bu karmakarışık duygular içinde;
Bayramınız mübarek olsun..
Bayramınız gerçek bayram maneviyatında geçsin inşaallah değerli okurlarım.