Taceddin Akbaş

Akran zorbalığı mı ekran zorbalığı mı?

Taceddin Akbaş'ın 'Akran zorbalığı mı ekran zorbalığı mı?' adlı köşe yazısı...

AKRAN ZORBALIĞI MI EKRAN ZORBALIĞI MI?

Eskiden de ‘çocuklar ya da gençler arasında’ büyüklü küçüklü tartışmalar, kavgalar dövüşler yaşanırdı ve haber kanalları bu yaşananları ‘akran zorbalığı’ olarak yorumlar dolayısıyla da olup bitenleri izleyicilerine ve dinleyicilerine akranlar arasında yaşanan ‘geçici’ bir şey olarak duyururlardı ki, birçoğu da hakîkaten öyle idi! Ancak, son yıllarda ve gençler, hattâ çocuklar arasında yaşananlar ‘akran zorbalığı’ olmaktan çıkmış, toptan zorbalığa evrilmiş, total düşmanlığa dönüşmüş-dönüştürülmüş durumda maalesef!

Yani, yeniye gelene kadar ‘eşler arasında yaşanan boşanmaların nedenlerine niçinlerine veya sebep ya da adlarına ‘şiddetli geçimsizlik’ dendiği gibi; akranlar arasında yaşanan şiddetli tartışmalar, kavga ve dövüşler için de ‘akran zorbalığı’ olarak yumuşatılır, dolayısıyla da geçiştirilirdi!

GENÇLER ARASINDAKİ ‘‘AKRAN ZORBALIĞI’’ TOPTAN ZORBALIĞA DÖNMÜŞ DURUMDA!

Zamanımız da gençler, hattâ genç adayları, hattâ hattâ çocuklar arasında yaşanan büyüklü küçüklü olaylar, kavgalar, dövüşler, yaralanmalar ve dahî cinâyetler mahkemeler de ve psikolog kliniklerinde ‘akranlar arasında yaşanan-yaşanabilecek, yaşanması muhtemel olaylar’ olarak görülür, konuşulur ve yorumlanırdı… Arcak, son yıllarda ve gençler arasında yaşanan olaylar tam anlamıyla ve büyüklü küçüklü insanlar arasında yaşanan birer zorbalığa, dolayısıyla da toplumsal bir hastalığa dönüşmüş-dönüştürülmüş durumunda! Çünkü, kavgalar özelde akranlar arasında, genelde de büyüklü küçüklü arkadaşlar arasında yaşanıyor ki, bazı kavgalar da seçilen bir kurbanı öldüresiye dövmeye dönüşüyor ve bazı kişi ve gruplar yaptıklarından utanmaları ve sıkılmaları veya pişman olmaları gerekirken, tam tersine iyi bir iş yapılmış gibi videoya alınıp sosyal medyalarda paylaşılıyor! Ve bahsime konu gençler, sözüm ona delikanlılar, trafik terörü estirdikleri gibi, okullarındaki müdürlerinden, müdür yardımcılarından, öğretmenlerinden, sınıf ve okul arkadaşlarından tutun, konu komşularına, çevrelerindeki esnaflara, hattâ ister akranları olsun ister büyükleri veya küçükleri olsun, sokak ta ya da caddede karşılaştıkları insanlara, anası, babası, hattâ dedesi veya ninesi yaşındaki kişilere ya omuz ya da lâf atıyorlar..! Tepki gösterenlere ise ukalâlık, teröristlik, zorbalık, çaput efelik, yalancı pehlivanlık yapıyorlar!

MAARİFİMİZİN EN TEMEL DAYANAKLARINDAN VE MESELELERİNDEN BİRİSİ ‘MÜDÜR’ KONUSUDUR!!

Bu ara başlık bana değil, Nureddin Topçu Üstadımıza ait… Üstad bu sözü yıllar önce söylemiş, bugün olsaydı ne der ve ne ederdi bilmiyorum ama, ben kendisine katılmakla beraber esas sorun temel ve millî eğitim sorunudur. Çünkü, adı millî, uygulaması gayrimillî olan eğitimimiz, kreşten veya hazırlık sınıfından tutun, üniversiteye varıncaya kadar tüm okulların müdürleri ve müdür yardımcılarını aşıyor! Çünkü, günümüzün çocukları derslerini ailelerinden ve öğretmenlerinden değil ya evlerindeki yerlerindeki, klasik ya da internet kafelerindeki ahlâkdışı oyunlardan veya cep telefonlarından alıyorlar! Hal böyle olunca, okul idarecilerine veya öğretmenlere fazla bir iş düşmüyor!

BİZ ÇOCUKLARIMIZI ÖĞRETMENLERİNE VEYA OKUL İDARECİLERİNE ETİ DE SİZİN KEMİĞİ DE ANLAYIŞIYLA EMANET EDER VE İŞLERİNE HİÇ KARIŞMAZDIK!! ANCAK, ŞİMDİ VELİLER OKUL YÖNETİCİLERİNİN, ÇOCUKLARINA BİRAZ SERT BAKMASINA… BİLE MÜDAHALE EDİYORLAR(!)

Biz de bir zamanlar çocuk olduğumuz gibi, biri ikiz 3 erkek çocuğumuzu ilk ve orta dereceli okullara kayıtlarını yaptırırken, okul yöneticilere ‘Hocam! Eti de sizin, kemiği de!’ şeklinde garantiler verirdik… Ancak, şimdiki velîler öğretmen veya okul yöneticilerinin çocuklarına biraz ser bakmalarına veya yüksek sesle seslenmelerine bile tahammül edemiyorlar ve böyle durumları ya sosyal medyalarında dile getiriyorlar ya da okul idaresini veya çocuklarının öğretmenlerini bir üst makamlara şikâyet ediyorlar! Hal böyle olunca da bir curcunadır gidiyor!

ÜLKEMİZDEKİ AKRAN ZORBALIĞININ EN BÜYÜK NEDENİ ‘’EKRAN ZORBALIĞIDIR”

Uzun lâfın kısası, meselenin hülâsâsı; hiçbir medenî ve bilhassa İslâmî, hattâ hiçbir dînî kuralı kaidesi ve meselesi olmayan televizyon kanallarının yanı sıra akıllı ve internet kullanımlı telefonlarının sayılarının artması bir bakıma iyi oldu ise de bir bakıma iyi, güzel veya hayırlı olmadı… Çünkü, televizyonlarda yayınlanan dizi ve benzer programların birçoğu şiddet içerdiği gibi, internet aygıtında ise şiddetin ve ahlâksızlığın sınırı, haddi hesabı yok! Ve bugün üniversitedeki profesöründen, il ve ilçe müftüsünden ve cami görevlisinden tutun, dağdaki çobanın en küçük çocuğuna varıncaya kadar tüm çocukların evinde muhakkak bir televizyon olduğu gibi, ellerinde de akıllı ve internet bağlantılı telefonu var… Var bu televizyon kanallarının yayınları da cep telefonlarının imkânları da her türlü şiddeti ve ahlâksızlığı normalmiş gibi gösteriyor ve destekliyor, dolayısıyla da kötü örnek oluyor!’ diyor, herkese saygılar sunuyorum.

İNSANLAR İÇİNDE CENAB-I ALLAH’IN EN

SEVDİĞİ KİMSE, KÖTÜLÜKLERİ TERK EDİP

İYİLİKLERE YÖNELEN GENÇTİR. Hadis-i Şerif

İKİ ŞEYİN ELDEN GİTMEDEN DEĞERİNİ ANLAMAK

ZORDUR: BİRİ SAĞLIK, ÖTEKİ DE GENÇLİKTİR!

Hz. Ali (r.a)

GENÇLİK YAŞ İŞİ DEĞİL, RUH İŞİDİR!

Necip Fazıl Kısakürek

BİR ÜLKENİN GENÇLERİ REFAHIN GÜVENCESİDİR!

Benjamin Disraeli

GENÇLİĞİNDE NE DÜŞÜNÜRSEN, YAŞLILIĞINDA

ONA ULAŞIRSIN! Goethe

GENÇLİĞİ İYİYE YÖNELTEN, İNSANLIĞI İYİYE

YÖNELTİR! Leibniz

GENÇLİK SAHİP OLUNMAYA DEĞER TEK ŞEYDİR

Oscar Wilde

GENÇLİĞE ÜÇ ÖĞÜDÜM VAR: ÇALIŞ, ÇALIŞ ÇALIŞ!

Bismark