Taceddin Akbaş

Bugün 'Pozitif' düşüneceğiz yarın ilk yardımı öğreneceğiz

Taceddin Akbaş'ın 'Bugün 'Pozitif' düşüneceğiz yarın ilk yardımı öğreneceğiz' adlı köşe yazısı...

BUGÜN ‘’POZİTİF’’ DÜŞÜNECEĞİZ YARIN İLK YARDIMI ÖĞRENECEĞİZ

İnsanların gülmeyi ya da pozitif düşürmeyi unuttuklarını-unutturulduklarını, yani günümüz insanının hep negatif düşünür olmaya başladığını gören bilen çevreler; 13 Eylül tarihini ‘’Dünya Pozitif Düşünme Günü’’ olarak kabûl ve ilân etmişler… O nedenle ben bugünkü yazım da pozitifliğin gücü ve bu basit eylemin insan hayatı üzerindeki olumlu etkileri üzerinde durmak istiyorum… Ancak, ben daha yazımın başında, bilmeyen ya da unutan sevgili okurlarım için pozitifliğin ne demek olduğunu, ne anlama geldiğini ve pozitif düşünmenin ne işe yaradığını veya yarayacağını hatırlatmak, daha sonra da bu ‘sembolik’ gün hakkındaki değerlendirmelerime geçmek istiyorum:

Pozitiflik, bence pozitif düşünme; hayata daha iyi, daha güzel, daha olumlu veya daha iyimser bir bakış açısıyla yaklaşma durumudur… Ve bu yaklaşım genelde olaylara ve durumlara olumlu bir bakışla yaklaşarak stresi atmaya, karamsarlığa veya umutsuzluğa düşüp endişeyi azaltmaya ve daha mutlu bir hayat sürdürmeye katkı sağlar… Ayrıca, pozitif düşünmek kişisel gelişim ve psikolojik sağlık için de önemli bir rol oynar… Ve bazı insanları dünyaları versen de mutlu olmazlar, benim gibi insanlar da bir fincan kahvenin 40 artı 4 yıl hatırını sayar ve dostluklarını ebet müddet sürdürürler!

BENİ ‘POZİTİF’ DÜŞÜNMEYE SEVKEDEN SAĞLAM BİR İNANCIM VE BİR DE ‘MÜKEMMEL’’ DOSTUM VAR VE ‘BUNLAR BENİ’’ POZİTİF-İYİ GÜZEL YA DA OLUMLU DÜŞÜNMEYE SEVK EDİYOR-ZORLUYOR!

Ateistler, tanrı tanımazlar ve benzerleri ayrı; günümüz Müslümanı öyle egoist öyle bencil, öyle kaprisli ve öyle kibirli hale geldi-getirildi ki, insanlar kendilerinden başkalarını düşünmez-düşünemez ve acımasız oldular maalesef!

Kısaca ‘istisnâları hariç’ insanlar, tıpkı Fuzûlî’nin ‘’Selam virdüm ‘rüşvet değildir’ deyu almadılar; Hükmü gösterdim ‘faidesüzdür’ deyu iltifat etmediler…’’ dediği gibi oldular!

BİR DOSTU OLMALI İNSANIN, BİR DOSTU OLMALI HERKESİN, TIPKI ‘BENİMKİ’ GİBİ!

Demem o ki, en azından gerçek bir dostu olmalı her insanın! Anneden, babadan, kardeşten, akrabadan öte bir dostu olmalı. Bazen çocukluk veya çocuk arkadaşı, yâreni, yâri, sevdiği, saydığı ve ölümüne güvendiği, onun için canını fedâ edebileceği bir dostu olmalı her insanın!

Konuşurken kendisini dinleyen ve dinlettiren, gülen yüzüne ve güzel gözlerine bakan, konuşurken sesi titreyen ve kendisine hayran hayran bakan, bakılan ve bakıttıran, kendisini her an düşünen, koruyan, kollayan ve gözeten bir dostu olmalı her insanın… Amma velâkin, bu devirde böyle bir dostu bulmak pek te kolay olmuyor! Çünkü insanlar tüm dostluklarını dünya menfaatleri ve şahsi çıkarları için kuruyor ve koruyorlar maalesef… Ancak benim, ismi, işi, mesleği, makamı ve ‘benim yanındaki’ mevkii bende mahfuz olan bir dostum var ve ben ‘böyle bir dost herkese nasip olmaz’ diye düşünüyorum. O bakımdan ben bugün kendimi çok mutlu, mesut ve bahtiyar hissediyorum.

Ve ben, sadece dostluk kurmaya lâyık bir kişi olarak gördüğüm o insanın ikram ettiği bir fincan kahvesini ve bir bardak suyunu yudum yudum ve büyük bir iştahla içiyorum… Yani, o dostumun bir fincan kahvesi ile bir barak suyu beni dünyanın en bahtlı ve en mutlu insanı yapıyor… Çünkü, o kahvesine ve suyuna sevgisini, saygısını, iyiliğini, güzelliğini ve özelliğini katıyor!

İYİ DOST, “İYİ GÜN DE ÇAĞRILDIĞINDA’, KÖTÜ GÜNDE İSE ‘ÇAĞRILMADAN’ GELENDİR! AMA GÜNÜMÜZDE BÖYLE DOST BULMAK DA ZOR!

Demem o ki, bugün ‘’Dünya Pozitif Düşünme Günü’’ imiş… Yani bugün tüm insanlar herkese her şeye pozitif-olumlu bakmalı imiş! Ancak ben sokaktan, yoldan yolaktan, konu komşudan tam anlamıyla olumlu-pozitif bakan-bakabilen insan göremiyorum… Ancak, bahsime konu dostumun bana verdiği pozitif enerji bana yetip artıyor… O nedenle ben tüm okurlarıma benim dostum gibi bir dost bulsunlar…’ diyeceğim ama bunu diyemiyorum… Çünkü bu zaman da böyle dostları bulmak, bulsan bile sahip olmak kolay değil… Onun için ben, bir günlüğüne de olsa, bugün kutlanacak olan ‘Dünya Pozitif Günü’nü kutluyor ve pozitiflik konusunu burada kapatıyor, sözü yarın (Pazar) günü kutlanacak olan ‘İlk Yardım Günü’ne getirmek istiyorum:

GÜNÜMÜZ DE HERKES ‘İLK YARDIM!’ EĞİTİMİ ALMALI VE GEREKTİĞİNDE CANLARI-CÂNANLARI KURTARMALI

Araç ve gereçlerin kontrolsüzce çoğaldığı, bilinçli bilinçsiz bir şekilde kullanıldı, teknolojinin baş döndürücü bir şekilde geliştiği bir devir ve ülkede ev ve iş kazalarının, meselâ boğulmaların ve nefes borusuna bir şeyler kaçırmaların veya boğaza bir şey aldırmaların, kalp ve sair krizi geçirmelerin ve tabii ki trafik kazalarının sayıları da arttı ve artmaya da devam ediyor… Dolayısıyla da bahsime konu ya da akla hayale gelmeyen kazalardan birine maruz kalan insanlardan bazıları hastanelere yetişemeden-yetiştirilemeden hayatını kaybediyor ki, en küçük bir Heimlich (hemlik) manevrası ve kalp mesajı bile icabında can(lar) kurtarıyor!

O nedenle ben, bir zamanlar biz gazeteciler cemiyeti üyeleri olarak ilk yardım eğitimi aldık ama aradan uzun bir süre geçtiği için bazılarını unuttuk… Onun için biz gazeteciler dahil olmak üzere hemen herkes teorik olmasa-olamasa bile pratik bir ilk yardım dersi gömeli, eğitimi almalı!’ diyor, herkese benimki gibi bir dost ve kazasız belasız gün dileklerimle birlikte saygılar sunuyorum.

YAŞI DEĞİL, YAŞADIKLARI ÖĞRETİYOR İNSANA HAYATI!

T. Akbaş

İL YARDIMI HERKES BİLMELİ, TANIMALI, ÖĞRENMELİ

VE HERKES ‘İLK YARDIM İLE’ HAYATA TUTUNMALI!

İlk yarım sloganı