Taceddin Akbaş

Müşterileri yerli lavhaları yabancı

Taceddin Akbaş'ın 'Müşterileri yerli lavhaları yabancı' adlı köşe yazısı...

MÜŞTERİLERİ YERLİ LÂVHALARI YABANCI

Coğrâfî olarak Batıakdeniz Bölgesinde yer alan, küçük ve şirin bir Anadolu şehri olan; Göller, güller ve gönüller bölgesi, Tekeler Yöresi, Türkiye’nin Hollandası ve Ülkemizin Süt Pınarı, Eğitimin Başkenti gibi iyi güzel unvanlarının yanı sıra suyu giden in’i kalan İnsuyu Mağarası; bir zamanların Mavi Bayrak’a aday Salda Gölü, şimdinin Saldivyası, İncir Hanı, Kremna’sı ve Sagalossos Antik Kenti, Burdur Arkeoloji Müzesi, Doğa Tarihi Müzesi, Kibyra Antik kenti gibi birçok turistik mekânı olmasına rağmen bir türlü bu güzelliklerinin tanıtımını yapamayan, dolayısıyla da yabancı turist çekemeyen İlimiz Burdur Merkezinde ve bilhassa işlek ya da ana caddelerde bulunan dükkânlarının, iş yerlerinin büyük bir kısmı yabancı isimler taşıyor ve levha asıyorlar… Bu levhalar birçok kişiyi olduğu gibi beni de rahatsız ediyor ve yabancı dille yazılmış olan levhalar nedeniyle o işyerinde veya dükkân da neyin alınıp satıldığı ya da ne yenilip ne içildiği bile belli olmuyor! Ve ben şahsen, çok mecbur kalmadıkça yabancı isim taşıyan işyerlerinden alışveriş yapmıyorum… (Meselâ, Şarküteri isim veya unvanlı dükkânlardan alışveriş yapmamaya çalışıyorum!)

BELEDİYE ‘MECLİSİ’NİN 06.06. 2003 YILINDA ALDIĞI İŞYERİ LÂVHALARINA ‘’YABANCI İSİM VERME YASAĞI YÜRÜRLÜKTE OLMASINA” VE KARARA HİÇ İTİRAZ GELMEMESİNE RAĞMEN BUGÜN BURDUR’UN ‘’ANA CADDELERİNDEKİ İŞYERLERİNİN LAVHALARININ ÇOĞU YABANCI

06.06.2003 yılında ve dönemin Belediye Başkanı A. Nejdet İlgün’ün Başkanlığında toplanan Burdur Belediye Meclisi’nin >oybirliği ile< aldığı karar da ‘’Anadilimiz Türkçemizin korunması ve belirli bir intizamın sağlanması amacıyla, ilimiz hudutları dahilinde bundan sonra açılacak olan işyeri ticaret unvanlarında Türkçe isim kullanılmasına Türkçe isim kullanmayan işyerlerine açılış ruhsatı verilmemesine oy birliği ile karar verildi.’’ deniyor! O nedenle, ben eski bir komşum olan ve yıllarca selam verip almış olduğum, ancak Belediye Başkanlığı döneminde kendisini sadece bir kez >ama haklı nedenlerden dolayı< eleştirmeme rağmen, o gün bu gündür benimle konuşmayan dönemin Belediye Başkanı A. Nejdet İlgün ile tamamını tanıdığım, birçoğunu sevip saydığım dönemin Belediye Meclisi Üyelerini kutluyor; bahsime konu ve hâlen yürürlükte olan kararın bugünkü Belediye Meclisi için ya emsal teşkil etmesini ya da bugünün Belediye Başkanına ve Belediye Meclisi Üyelerine örnek olmasını diliyorum… Ve mâlûm olduğu üzere, kararlar alındığı yerlerde bozulurlar veya değiştirilir ve şimdiki Belediye Meclisi’nin de, dönemin Belediye Meclisi’nin aldığı kararın aksine bir karar almadığına göre bahsime konu karar geçerliliğini hâlâ koruyor demektir!

Hâsılı; bırakın yabancıları, yerli turistlerin bile az görüldüğü ilimiz merkezinin ana caddelerindeki birçok işyeri veya ticarethanenin yabancı isim veya unvan taşıyan levhalarla donatılmış olması ‘Türkçemiz adına’ beni rahatsız ediyor! Ki, o yabancı dille ve bilhassa İngilizce olarak yazılmış olan levhalardan, bazen o dükkânlarda neyin alınıp satıldığını anlamak bile zor oluyor! Fakat, batı hayranı veya yabancı sevdalı kişiler, yabancı turistlerin ilimizin merkezine tur otobüsleriyle ve sadece Arkeoloji Müzemizi gezip görmek için gelen, ardından da şehir merkezimizden ayrılan yabancı turistler için mi işyeri unvanlarına yabancı isimler veriyorlar anlamış değilim!

ÖYLE Kİ, EĞER ONLAR ‘ZEHİRLİ BİR KERTENKELE VEYA YILAN DELİĞİNE GİRECEK OLSALAR’ SİZ DE ONLARI TAKİP EDECEK-ONLARA UYACAK ONLAR GİBİ YAŞAMAYA BAŞLAYACAKSINIZ’ Hadis-i Şerif

Peygamber Efendimiz Hz. Muhammed (sav)’in bu Hadis-i Şerifine ilâve olarak ‘’Ümmetim kendisinden önceki ümmet topluluklarının bir kısmını karış karış, aşrın arşın izlemedikçe, (yani onların her şeylerini her hareketlerini taklit etmedikçe) kıyamet kopmayacaktır’’ buyuruyor!.. Benim bugünkü konum bu Hadis-i Şerifin belki küçük ve sosyal bir tezahürü, ama aynı zamanda müşahhas ta bir örneği olacaktır!

Uzun lâfın kısası, meselenin hülâsâsı; büyüklü küçüklü iş yerlerine, ticârethânelere veya tamamen yerli müşterilere hitâbeden dükkanlara şimdiye kadar verilmiş olan unvanlar müktesep hak sayıldığı için bir şey yapılamaz belki; ama bundan sonra levhaları yabancı dille yazılmış olan işyerlerine veya dükkânlara açılış ruhsatı verilmemeli!’ diyor, herkese ‘Türkçe’ saygılar sunuyorum.

ÜLKESİNİ YÜKSEK BAĞIMSIZLIĞINI KORUMASINI

BİLEN TÜRK MİLLETİ, DİLİNİ DE YABANCI DİLLERİN

BOYUNDURUĞUNDAN KURTARMALIDIR. MİLLETİN

ÇOK BELİRGİN NİTELİKLERİNDEN BİRİ DİLDİR. TÜRK

MELLETİ’NDENİM DİYEN İNSAN, HER ŞEYDEN EVVEL

VE MUTLAKA TÜRKÇE KONUŞMALIDIR. TÜRÇE

KONUŞMAYAN BİR İNSAN TÜRK KÜLTÜRÜNE,

TOPLULUĞUNA BAĞIMLILIĞINI İDDİA EDERSE BUNA

İNANMAK DOĞRU OLMAZ. TÜRK DİLİNİN, KENDİ

BENLİĞİNE, ASLINDAKİ GÜZELLİK VE ZENGİNLİĞİNE

KAVUŞMASI İÇİN, BÜTÜN DEVLET TEŞKİLÂTIMIZIN

DİKKÂTLİ, İLGİLİ OLMASINI İSTERİZ. TÜRK DİLİ’NİN

KENDİ BENLİĞİNE, ASLINDA GÜZELLİK VE ZENGİNLİĞİNE

KAVUŞMASI İÇİN BÜTÜN DEVLET TEŞKİLÂTIMIZIN

DİKKÂTLİ OLMASINI İSTERİZ. TÜRK DİLİ, TÜRK MİLLETİ

İÇİN KUTSAL BİR HAZÎNEDİR. ÇÜNKÜ TÜRK MİLLETİ

GEÇİRDİĞİ SAYISIZ FELÂKETLER İÇİNDE AHLÂKININ,

GELENEKLERİNİN, HATIRALARININ, ÇIKARLARININ,

KISACA BUGÜN KENDİ MİLLİYETİNİ YAPAN HERŞEYİN

DİLİ SAYESİNDE KORUNDUĞUNU GÖRÜYOR. TÜRK DİLİ

TÜRK MİLLETİNİN KALBİDİR, ZİHNİDİR… K. Atatürk