Cemalettin Bektaş

Alpaslan Gazi'nin İmanlı Kahramanlarından Seyit Nurettin (evladı Resul)

Cemalettin Bektaş'ın Alpaslan Gazi'nin İmanlı Kahramanlarından Seyit Nurettin (evladı Resul) adlı yazısı

ALPASLAN GAZİ’NİN İMANLI KAHRAMANLARINDAN  SEYİT NURETTİN (ELVADI RESUL)

Amasya’nın Taşova ilçesinin Alpaslan Kasabası, 1964 yılında kasaba (belde) statüsü kazandı.  2014 yılında  göç verildiği için köy  statüsü düştü. 1914 ilan edilen seferberlik de  332 kişi askere alınıyor, 193 kişi akıbeti belli değil, dönenlerinde Yarıdan fazlası savaşta bir uzvu eksik olarak  dönüyor.

 Büyüdüğüm çocukluk ve gençlik yıllarımın geçtiği,  dedelerimin ve anne ve babamın mezarlarının olduğu  köy olan bence kasabama  ziyarete gelince bahsetmesem olmaz.1942 yaşanan Erzincan büyük depremde köyüm bir şehir edası ile planlı şekilde yamaçta olan köy Alpaslan gazinin seyislerinden olan seyit Nurettin’in(Elvadı Resul) türbesinin alt tarafa taşınıyor, köyümde belki de Türkiye’de ilk olma özelliği de olan müze ile tarihe yolculuk yapılıyor.   Bendenizde bu satırlarda Alpaslan Gazi’nin Anadolu’ya gelişinin 955 yılı olunca, Alpaslan gazinin seyislerinden Seyit Nurettin den(Evladı Resul) kalemim ve dilim müsaade ettiği kadar bahsedelim.

 Anadolu’nun her köşesinde, büyük tarihî olayların gölgesinde kalmış nice insanın hikâyesi vardır. Tarih kitapları çoğu zaman hükümdarları, komutanları ve büyük savaşları anlatır; fakat o büyük yürüyüşlerin arkasında duran isimsiz kahramanların hikâyeleri sessizce köylerde, mezarlıklarda ve yaşlıların hafızalarında yaşamaya devam eder.

Alpaslan Gazi’nin seyislerinden biri olduğu anlatılan Seyit Nurettin’in (Evladı Resul)Türbesinn Alpaslan köyümüzde bulunması, yalnızca bir mezarın varlığından ibaret değildir. Bu mezar, geçmiş ile bugün arasında kurulmuş  bir köprü gibidir. Üzerinden asırlar geçse de bir insanın hatırasının nasıl yaşatılabileceğini gösteren önemli bir kültürel mirastır.

Tarih denildiğinde çoğumuzun aklına savaşlar, hükümdarlar ve zaferler gelir. Oysa bir ordunun yürüyebilmesi, bir seferin gerçekleşebilmesi ve bir komutanın görevini yerine getirebilmesi için yalnızca kılıç kuşanan askerlere değil, onların yanında görev yapan pek çok insana da ihtiyaç vardır.

Seyisler de bu insanların başında gelir.

Atın, Türk tarihindeki yeri yalnızca bir ulaşım aracı olmaktan çok daha büyüktür. At; savaşın, yolculuğun, haberleşmenin ve devlet geleneğinin ayrılmaz bir parçası olmuştur. Bir komutanın atının bakımı, beslenmesi ve sefere hazırlanması büyük bir sorumluluk gerektirirdi.

Bu nedenle Alpaslan Gazi’nin seyislerinden olduğu anlatılan Seyit Nurettin’i (Evladı Resul)sadece “atlara bakan bir kişi” olarak görmek doğru değildir. Onun görevi, dönemin şartları içinde önemli bir sorumluluğu ifade ediyor olabilir.

Belki adı büyük tarih kitaplarına yazılmadı.

Ama büyük insanların yanında görev yapan küçük insanların emeği olmadan büyük tarih de yazılamazdı.

Bir Türbe, Bir Köy, Bir Hatıra

Alpaslan köyünde bulunan Seyit Nurettin’in (Evladı Resul) Türbesi, işte bu nedenle ayrı bir anlam taşımaktadır.

Bir köyün geçmişi yalnızca evlerinden, çeşmelerinden, camilerinden veya tarlalarından ibaret değildir. O köyün hafızasını oluşturan insanlar da o geçmişin bir parçasıdır

Üzerinde birkaç satır yazı bulunabilir. Hatta zamanla yazılar silinebilir, taş yıpranabilir. Fakat o mezarın başında anlatılan hikâye, nesilden nesil’e aktarılıyorsa hatıra yaşamaya devam eder.

Seyit Nurettin’in (Evladı resul)Türbesi de böyle bir hafızanın sembolü olarak görülmelidir.

Bugün bir çocuk o Türbenin yanından geçtiğinde, ona “Burada kim yatıyor?” diye sorulduğunda verilecek cevap, aslında o çocuğa kendi köyünün tarihini anlatmak demektir.

Çünkü tarih yalnızca uzak şehirlerdeki müzelerde değildir Tarih, bazen köyün eski mezarlığında yatan bir insanın isminde saklıdır.

Alpaslan Gazi denildiğinde elbette akla büyük mücadeleler, Anadolu'nun kapılarının Türklere açılması ve Malazgirt gibi tarihî dönüm noktaları gelir. Ancak büyük tarihî şahsiyetlerin çevresindeki insanların da hatırlanması gerekir.

Kimi askerdi, Kimi haber taşıyordu, Kimi atlarla ilgileniyordu, Kimi yaralıların yardımına koşuyordu,

Kimi yiyecek ve erzak temin ediyordu.

Seyit Nurettin’in (Evladı Resul)hikâyesi bize tam da bunu hatırlatıyor. Bizlerde bu köyden yaşamaktan çocukluk yıllarımın geçmesi bizler için bir gurur kaynağıdır. Ancak  hayatın bir gerçeğedir nasıl ki terörsüz Türkiye terörsüz bölge ve gelecek asır Türk asrı olacak inşallah.

Bir sonraki yazımızda buluşmak dileği ile……