Aytekin Çakmak

Azimli fare duvar deler, tembel kedi rapor yazar

Aytekin Çakmak'ın 'Azimli fare duvar deler, tembel kedi rapor yazar' adlı köşe yazısı....

Azimli fare duvar deler, tembel kedi rapor yazar

Eskiden atasözleri yol gösterirdi, şimdi mazeret üretir olduk.

“Azimli fare duvar deler” derdi büyükler. Biz bu sözü alıp yanına yeni bir ek yaptık: Tembel kedi rapor yazar.

Çünkü bugün çalışanın değil, çalışıyormuş gibi görünenin alkışlandığı bir düzenin içindeyiz. Sabah erken gelen, işin ucundan tutan, sorumluluk alan görünmez; ama işi ağırdan alan, iki kelimeyi süsleyip sunan “çok yoğun” olur.

Azimli fare sessizdir. Gösteriş yapmaz. Duvarı deler geçer. Kimseye de “ben deldim” demez.

Tembel kedi ise ortalıkta dolaşır, dosya taşır gibi yapar, rapor yazar, toplantı ister, mail atar… İş var mı? Yok. Ama belge çok.

Bu düzen en çok çalışanın canını yakıyor.

Çünkü emek ses çıkarmaz, sonuç çıkarır.

Bahane ise çok konuşur, az iş yapar.

Birileri hâlâ işin kutsallığından bahsederken, başka birileri işi başkasına yıkmanın yollarını arıyor. Çalışmak ağır geliyor ama “çalışıyormuş gibi görünmek” herkese kolay geliyor. O yüzden alın teri değil, süslü cümleler değer görüyor.

Asıl tehlike de burada başlıyor.

Fareler duvar delerken, kediler rapor yazdıkça; sistem ilerlemez, sadece oyalanır. İş büyümez, sadece anlatılır. Üretim artmaz, sadece sunum çoğalır.

Şunu net söyleyelim:

Bu memlekette hâlâ duvar delen azimli fareler var. Sabahın köründe işinin başında olanlar, sesini çıkarmadan yük taşıyanlar, işini namus bilenler… Ama onların yanında bir de rapor yazıp kahraman olan tembel kediler türedi.

Tercih basit aslında:

Ya sessizce çalışıp duvar deleceksin,

ya da gürültü yapıp rapor yazacaksın.

Tarih, rapor yazanları değil; duvar delenleri hatırlar.