Aytekin Çakmak

Hizmet sektöründe her saygısızlığı yapıp kendini vazgeçilmez sananlar

Aytekin Çakmak'ın 'Hizmet sektöründe her saygısızlığı yapıp kendini vazgeçilmez sananlar' adlı köşe yazısı...

Hizmet Sektöründe Her Saygısızlığı Yapıp Kendini Vazgeçilmez Sananlar

Hizmet sektörü, karakterin vitrine çıktığı bir alandır.
Bu sektörde insanın kim olduğu, nasıl çalıştığı kadar nasıl davrandığıyla da ölçülür. Çünkü burada yapılan iş sadece yemek sunmak, masa kurmak ya da müşteri ağırlamak değildir; burada asıl sunulan şey saygıdır, emektir ve insanlıktır.

Ama ne yazık ki bu sektörün içinde bir kesim var ki, her türlü saygısızlığı yapıp hâlâ kendini vazgeçilmez sanıyor.

Yüksek sesle konuşmayı otorite, azarlamayı yöneticilik, küçümsemeyi tecrübe, kabalığı da “ben buyum” diye pazarlayanlar… İşte tam olarak bu zihniyet, hizmet sektörünü içten içe çürüten en büyük problemdir.

Bu insanlar genelde aynı cümleleri kurar:
“Bensiz burası yürümez.”
“Ben olmasam bu iş dönmez.”
“Benim yerimi dolduramazlar.”

Oysa gerçek çok daha nettir:
Saygıyı kaybeden hiç kimse vazgeçilmez değildir.

Hizmet sektöründe bağırarak, kırarak, ezerek ayakta kalamazsınız. Çünkü bu sektör, insana temas eden bir sektördür. Personeline saygısı olmayanın müşteriye de olmaz. Çalışma arkadaşını küçük görenin sunduğu hizmet de küçük kalır.

Ne acıdır ki bazıları bulunduğu pozisyonu, insanları aşağılamak için bir kalkan gibi kullanır. Astına yukarıdan bakar, eşitine mesafesiz davranır, üstüne ise yalakalık yapar. İşini iyi yaptığını sanır ama aslında geride bıraktığı tek şey kırgın insanlar ve zehirli bir çalışma ortamıdır.

Bu tür kişiler zamanla ekip ruhunu bozar. Genç çalışanları meslekten soğutur, işine hevesle gelen insanları bezdirir. Sonra da dönüp “kimse çalışmak istemiyor” diye şikâyet eder. Oysa aynaya baksa, cevabı orada görecektir.

Gerçek şu ki; hizmet sektöründe tecrübe, terbiye ile birleşmiyorsa yük olur.
Bilgi, saygıyla taşınmıyorsa kibire dönüşür.
Yetki, insanlıkla kullanılmıyorsa zulme benzer.

Kimse kusursuz değildir, hata herkesindir. Ama hatasını kabul etmeyen, özür dilemeyi bilmeyen, eleştiriye tahammülü olmayan insan; ne kadar iş bilirse bilsin bu sektörde uzun soluklu olamaz.

Bugün birçok işletme, bu “kendini vazgeçilmez sanan” ama saygısızlığı alışkanlık haline getirmiş kişiler yüzünden kan kaybediyor. Çünkü bir kişinin egosu, on kişinin emeğini gölgede bırakıyor.

Oysa hizmet sektöründe gerçek vazgeçilmezlik şudur:
Gittiğinde arkandan kötü söz bırakmamak.
Bulunduğun yerde huzur üretmek.
İnsanlara iş öğretirken insanlığını unutmamak.

Unutulmamalıdır ki; bu sektörde kapılar kimseye sonsuza kadar açık değildir. Saygıyı kaybeden, o kapıdan er ya da geç çıkar. Üniforma çıkar, unvan silinir, geriye sadece davranışların kalır.

Son söz net olsun:
Hizmet sektöründe ses yükselten değil, değer üreten kalır.
Kıran değil, kazanır.
Kendini vazgeçilmez sananlar değil, saygıyı vazgeçilmez görenler ayakta kalır.