Aytekin Çakmak

Patron varken başka, patron yok iken başka çalışanlar

Aytekin Çakmak'ın 'Patron varken başka, patron yok iken başka çalışanlar' adlı köşe yazısı...

Bizim Bucak'ımızda sık görülür bu hal…Patron kapıdan girince bir telaş, bir ciddiyet; patron çıkınca gevşeme, savsaklama, “idare eder” havası…

Sabah patron iş yerindeyken herkes işinin başında, süpürge hızlı, çay çabuk, iş konuşmaları ciddi.

Ama patron bir işi çıkıp gitsin, hele ki “bugün gelmez” denilsin…

İşte o zaman başka bir Bucak manzarası başlar.

Köşede muhabbet koyulaşır,

çay bardakları art arda dizilir,

iş yavaşlar, laflar uzar.

“Patron yok nasılsa” cümlesi sessizce herkesin aklından geçer.

Bu hal sadece bir tembellik meselesi değil.

Bu, iş ahlakı meselesidir.

Bu, karakter meselesidir.

Eskiden bizim büyükler ne derdi?

“Ekmek yediğin kapıya ihanet etme.”

“Patron görse de görmese de işini adam gibi yap.”

Ama şimdi?

Patron varken aslan,

patron yokken kedi…

Bucak’ta çok duyduğum bir laf var:

“Abi patron yokken idare ediyoruz.”

İşte mesele tam da burada başlıyor.

İş idare edilmez, sahiplenilir.

Çalışmak, birinin bakmasıyla değil;

insanın vicdanıyla olur.

Bakın köylüler bilir bu işi.

Tarlaya giden adam,

sahibi başında dursun durmasın,

ekinini yine sular.

Çünkü bilir ki bugün savsaklarsa, yarın mahsul alamaz.

Ama iş yerine gelince bazıları,

tarladaki emeği unutuyor.

Patronu bekliyor, gözü üstünde olsun istiyor.

Şunu açık açık söyleyelim:

Bir iş yerinde patron yokken düzen bozuluyorsa,

orada sistem değil, niyet bozuk demektir.

Gerçek çalışan,

patron yokken de çalışandır.

Gerçek emekçi,

denetlenmediği anda da işini düzgün yapandır.

Patron varken çalışıp,

patron yokken yan çizenler;

aslında patronu değil, kendini kandırır.

Çünkü o iş günü gelir seni ele verir.

Bugün görülmez, yarın fark edilir.

Bucak küçük yer,

kulaktan kulağa her şey yayılır.

Aytekin Çakmak olarak şunu net söyleyeyim:

İş, adamı büyütür.

Ama işten kaçmak, adamı küçültür.

Patronun varlığıyla çalışan değil,

işine saygısıyla çalışan kazanır.

Bucak’ta, Anadolu’da, Akdeniz insanında yakışan da budur.

Son söz:

Patron varken başka,

patron yokken başka çalışan;

iki yüzlü değilse bile,

iki ayaklı çalışıyordur.

Bizim buralar böyle adamlara der ki:

“Gölgede çalışıp güneşte pay isteyen…”

Kalın sağlıcakla.

İşinizi patron için değil,

**kendiniz için adam gibi yapın.